Chronika is een praktijk voor kinderen, jongeren, ouders, disciplines en anderen die betrokkenheid met chronisch ziek zijn of met extra zorg. Een platvorm voor advies, ondersteuning, begeleiding, workshops, activitieten en handige spel- en hulpmaterialen. https://www.chronika.nl/ MijnWebwinkel RSS 2.0 Feed v1.0 https://www.chronika.nl/ https://www.chronika.nl/ Chronika is 'n praktijk voor kinderen, jongeren, ouders en andere betrokkenen met chronisch zieken of extra zorg. Workshops & handige hulpmiddelen. https://www.chronika.nl/c-3069766/contact/ https://www.chronika.nl/c-3069766/contact/ Naam : Edith kruijt Jeugd- en gezinsprofessional Spelbegeleidster [therapeut]/ Gezins [individueel] begeleidster AGB codes: 41416245 BPSW-Lidnummer 620781 Registerplein 461064564 KvK – nr : 62962930Werkervaring en registratiesPostadres : Langedijk 20 7913 VG Hollandscheveld Telefoonnummer: 06 – 132 10 565 Btw – nr : NL001969339B56 Bankrekening nr : NL 45 INGB 0006 8217 05E-mail: info@ChroniKa.nl Bezoekadres HoogeveenDekkerplein 4 7901 BZ Hoogeveen Bezoekadres Hollandscheveld Langedijk 20 7913 VG HollandscheveldBezoekadres Assen Reest 2 9406 HH AssenBezoekadres Emmen Weerdingerstraat 83A 7815 SG EmmenBezoekadres Assen Lauwers 9 9405 BL Assen https://www.chronika.nl/c-4300032/kindcentrum-zon/ https://www.chronika.nl/c-4300032/kindcentrum-zon/ ChroniKa is aangesloten bij kindcentrum ZON ELK KIND EEN KANS! Begin 2017 hebben Antoinette Nijs – de Boer en Marga Kikkert het kindcentrum ZON opgericht. Vanuit hun expertise en ervaringen in het veld is het idee ontstaan om een geïntegreerde en multidisciplinaire organisatie voor Zorg en ONderwijs op te richten. Met deze werkwijze krijgt uw kind snel, volledig en met hoge kwaliteit de aandacht die het verdient. ZON biedt maatwerk bij zorg en ondersteuning: ZON Hecht veel waarde aan samenwerking en heeft een groot netwerk met specialisten zodat altijd de juise hulp geboden kan worden Er wordt samengewerkt op het gebied van onder andere: ∙ kindercoaching/beeldende kunst ∙ jeugd GGZ ∙ voedingsleer ∙ cogmed ∙ beelddenken ∙ fysiotherapie / chiropractie ∙ dyslexiesoftware ∙ motorische remedial teaching ∙ authisme ∙ speltherapie ∙ neurofeedback ∙ sociale vaardigheden Daarnaast staat nauwe samenwerking met peuterspeelzalen, (speciale) basisscholen en het speciaal voortgezet onderwijs, Centrum Jeugd en Gezin en de GGD centraal. Het netwerk dat ingezet kan worden is breed, maar altijd uniek en op maat. www.kindcentrumzon.nl https://www.chronika.nl/c-5138992/samen-werking-met-fievelekwint-floreren/ https://www.chronika.nl/c-5138992/samen-werking-met-fievelekwint-floreren/ ChroniKa werkt nauw samen met Fievelekwint Floreren Omdat er gewerkt met met een kwetsbare doelgroep, kinderen geloofd ChroniKa in goede samenwerkingen, samen kijken wat een kind/ gezin nodig heeft om tot juiste hulp te komen. Fievelekwint Floreren is een orthopedagogisch bureau voor onderzoek, advies en begeleiding bij leer- en gedragsproblemen bij jeugdigen. De samenwerking met Fievelekwint maakt dat een kind/ gezin een inclusief hulptraject kan krijgen. Door deze samenwerking zijn er korte lijntjes met en naar o.a scholen, ggd, peuterspeelzalen, opvang en sww stichting welzijnswerk. https://www.chronika.nl/c-3069994/praktijk-chronika/ https://www.chronika.nl/c-3069994/praktijk-chronika/ Over Chronika: een platform, praktijk voor kinderen, jongeren, ouders met extra zorg. Advies, ondersteuning en handige workshops & spelmaterialen. https://www.chronika.nl/c-3636944/gezinsbegeleiding/ https://www.chronika.nl/c-3636944/gezinsbegeleiding/ ​Gezinsbegeleiding/ coaching Wanneer ga je naar een gezinsbegeleider/ coach? Bij de gezinsbegeleider kun je terecht voor al je vragen, die te maken hebben met de extra zorg in jouw gezin. Als er in jouw gezin een extra zorgvraag is door bijvoorbeeld jullie chronisch zieke kind of jullie kind met autisme dan kan het zijn dat je het even niet meer zo goed weet. Je hele gezin kan op de kop staan, de extra zorg zorgt vaak letterlijk voor zorgen erbij. Het is dan erg fijn iemand om hulp te kunnen vragen, samen kijken waar de knelpunten liggen en kijken wat mogelijke oplossingen zijn.Door te kijken naar de problematiek waar je tegenaan loopt en oplossingsgericht bezig zijn, zetten we waar mogelijk de problematiek om naar kracht. Is er in jouw gezin sprake van; ∙ Chronisch ziek zijn ∙ Autisme ∙ Gedragsproblematiek ∙ Een psychiatrische stoornis ∙ Ontwikkelingsproblematiek/ achterstand ∙ Hoog gevoeligheid ∙ Een melding bij veilig thuis ∙ ADHD ∙ Autisme spectrum stoornis ∙ LVG [ licht verstandelijke beperking ] Of heb je vragen over: ∙ Faalangst ten gevolge van de extra zorg ∙ Communicatie tussen jullie en de behandelaars ∙ Verstoorde relaties ∙ Boosheid en frustraties ∙ Ruzies ∙ Opvoeding ∙ Voedingsproblematiek ∙ Lopen jullie vast in je gezin door de extra zorg die er is in jullie gezin, ∙ Zijn jullie aan het overleven ∙ Zijn de andere kinderen soms boos en gefrustreerd door de zorg van hun broertje of zusje ∙ Zindelijkheid ∙ Of loop je ergens anders tegen aan? Dan is ChroniKa er voor jouw gezin! Individuele begeleiding: Naast de hulpvraag voor het hele gezin is het ook mogelijk om individueel begeleiding te krijgen voor je kind of voor jou als ouder. Ook dan kijken we naar de hulpvraag en zoeken we naar mogelijkheden binnen de situatie. Samen met de kinder-/ gezinscoach ga je op zoek naar oplossingen die passen binnen de situatie. Wat doet een gezinsbegeleider? De werkzaamheden van mij als gezinsbegeleider zien er vaak als volgt uit: ∙ Voeren van intakegesprekken ∙ Opstellen, evalueren en eventueel bijstellen van gezinsbegeleidingsplannen ∙ Fungeren als aanspreekpunt bij vragen van toegewezen gezinnen, bijvoorbeeld over de invulling van de zorg ∙ Analyseren en bespreken van de hulpvraag binnen het gezin, zowel van kinderen als ouders ∙ Gezinnen stimuleren en ondersteunen om een bijdrage te leveren aan de maatschappij (bijvoorbeeld door middel van werk) en om sociale contacten op te doen en/of te onderhouden ∙ Gezinsleden instrueren en begeleiden bij de uitvoering van huishoudelijke en andere dagelijkse activiteiten ∙ Toezien op de naleving van afspraken met (hulpverlenings)contacten door cliënten ∙ Optreden als bemiddelaar bij eventuele conflicten tussen het toegewezen gezin en externe partijen ∙ Signaleren van problemen en/of tekenen van terugval bij gezinsleden (en zo nodig handelend optreden) ∙ Ondersteunen van cliënten bij crisissituaties en calamiteiten (en zo nodig inschakelen van externe hulpverleners) ∙ Opstellen en bijhouden van cliëntendossiers Een gezin is een systeem waar ieder gezinslid onderdeel van uit maakt. Zit er een knik in het systeem dan kunnen er problemen ontstaan. Daarom is het goed om het hele systeem te bekijken; waar zit de knik en wat kunnen we doen om die knik te herstellen? We hanteren daarin een vastomlijnde structuur;∙ We plannen een intakegesprek ∙ Erkennen van de problematiek ∙ Analyseren en bespreken van de hulpvraag binnen het gezin, zowel van kinderen as ouders ∙ Welk probleem pakken we eerst aan [structureren] ∙ Met elkaar opzoek naar oplossingen ∙ Doelen stellen ∙ Evaluatie/ zijn de doelen behaald? De structuur is vastomlijnd. De uitvoering passen we aan op jouw gezin, zijn jullie creatief, past spel beter bij jullie of wellicht met elkaar praten middels ondersteunende materialen. Het doel is het systeem zo aan te passen dat jullie als gezin weer verder kunnen, jullie eigen kracht hervinden. Follow-up kaart; Na het afsluiten van de begeleiding krijg je een follow-up kaart, een strippenkaart waarmee je in het eerste halfjaar na beëindigen van het traject met vragen terug kunt komen. Wil je meer informatie over mogelijkheden voor jouw gezin Mail dan naar; info@chronika.nl Voor tarieven klik hier>> Edith Kruijt ​ https://www.chronika.nl/c-3558377/herinneringsboekje/ https://www.chronika.nl/c-3558377/herinneringsboekje/ Herinnering- / dagboekje Ieder kind verdiend aandacht voor zichzelf en voor zijn ziek zijn- en/of beperkingen. Vanuit eigen ervaring kunnen wij zeggen dat er een gemis is aan producten gericht op het chronisch zieke kind. Met die reden ontwierpen wij het herinnerings- / dagboekje. Een boekje waar je verhalen kwijt kan van alle dag, maar ook je belevenissen tijdens opname een plekje kunt geven, wat je op een later tijdstip terug kan lezen. Het verzamelen van herinneringen gebonden in een boekje helpt en ondersteunt bij de verwerking van alles wat komt kijken bij het chronisch ziek zijn. Het boekje is voor zowel ouders als kinderen bedoeld. Bekijk hieronder het filmpje over ons herinnerings- / dagboekje: https://www.chronika.nl/c-3558378/voor-en-door-chronika/ https://www.chronika.nl/c-3558378/voor-en-door-chronika/ Voor en door ChroniKa! Vorig jaar zomer begon een groep meiden met het maken van mutsen. Een aantal van deze meiden is zelf chronisch ziek en andere voelen zich vooral verbonden met hen. Met de opbrengsten van deze mutsen willen ze een leuke middag voor chronisch zieke kinderen organiseren. De meiden werken hard aan dit project, inmiddels zijn er meer dan 50 mutsen klaar!. De mutsen zijn geen van alle gelijk, maar uniek zoals elk kind uit onze doelgroep is.Met de aanschaf van een muts steun je niet alleen een leuke activiteiten middag, maar heb je ook een uniek exemplaar die geen ander heeft. Materiaal; 100 % Acryl garen XLWasvoorschrift; was op max. 30 graden [ wasvoorschriften bijgeleverd ] ChroniKa labeltje is van bruin leder Beschikbare maten; prematuur t/m jong volwassenen https://www.chronika.nl/c-4289844/diploma-s-werkervaring-registraties/ https://www.chronika.nl/c-4289844/diploma-s-werkervaring-registraties/ Diploma's, werkervaring & Registraties Opleidingen - MDGO - Het Raetsgoed, Ede / Agogischwerk / (semi) residentieel werk 4 / inrichtingenwerk - Docent Baby- en Kindergebaar - Specialisatie; Speltherapie - Specialisatie; Gezinstherapie Tijdens en na mijn opleiding binnen het MDGO, heb ik veel ervaring op mogen doen binnen:∙ Gehandicaptenzorg, peuterspeelzalen, kinderdagverblijven en ouderenzorg ∙ Thuiszorg, vooral inzetbaar bij multi-problem gezinnen ∙ Ondersteunende / activerende begeleiding van een meisje met PDD-NOS ∙ Sinds 2007 Via PGB klassering 5 en 6 Activerende en ondersteunende begeleiding bij kinderen met ADHD, PDD-NOS, MCDD (ASS) en 1 van de kinderen heeft daarnaast Reuma, Cara en Raynaud. ∙ Begeleiding bij een zorg intensief jong kind zonder diagnose en gebruik makend van een sonde, ∙ Korte begeleiding binnen gezinnen met een zorgintensief kind. Denk aan advies over gestructureerde dagindeling, gedragsproblematiek rondom eetmomenten, dagelijkse bezigheden, etc. ∙ Ervaring binnen het LVG werkveld. ∙ Begeleiding bij volwassenen met angststoornis en het gezin Samenwerking met Fievelekwint Floreren Fievelekwint Floreren is een orthopedagogisch bureau voor onderzoek, advies en begeleiding bij leer- en gedragsproblemen bij jeugdigen. ChroniKa werkt nauw samen met Fievelekwint https://fievelekwint.nl/Aangesloten bij Kindcentrum ZON Heeft u zorgen over de ontwikkeling van een kind dat aan uw zorg is toevertrouwd? Dan wil integraal centrum ZON graag uw partner zijn. ZON is een integraal centrum voor Zorg & ONderwijs. Integraal centrum ZON is een samenwerkingsvorm voor diagnostiek & ondersteuning. https://kindcentrumzon.nl/Aangesloten bij Samen Sterk Zorg Samen Sterk Zorg hanteert een Eco-zorgcultuur. Dat betekent dat de aangesloten zorgverleners elkaar niet als concurrenten zien, maar dat we elkaar juist helpen en ondersteunen. Bij Samen Sterk Zorg vind je zorgverleners in allerlei soorten en maten; orthopedagogen, kindercoaches, trainers, yogadocenten, voedingsdeskundigen, maatschappelijk werkers, professional organizers of therapeuten. https://samensterkzorg.nl/SKJ Stichting Kwaliteitsregister Jeugd Registratienummer: 100012643 BPSW Beroepscode voor Maatschappelijk Werker BPSW is dé beroepsvereniging van maatschappelijk werkers, jeugd- en gezinsprofessionals en sociaal agogisch werkers. Zij behartigt hun belangen en bevordert de kwaliteit van hun werk in diverse werkvelden, zoals maatschappelijk en sociaal agogisch werk, jeugdhulp, reclassering, wijkteams, GGZ, gezondheidszorg, sociaal psychiatrische ondersteuning en gehandicaptenzorg.Lidnummer: 620781 KvK – nr : 62962930Btw – nr : NL173930591B01 Bankrekening nr : NL 45 INGB 0006 8217 05 Klik DrentheKLIK is dé vereniging van vrijgevestigde zorgverleners in heel Drenthe, die op professionele wijze (ortho) pedagogische, psychologische en psychiatrische zorg biedt voor de inwoners van Drenthe van alle leeftijden; dichtbij, persoonlijk en professioneel. Het AGB-registerHet AGB-register is hét identificerende register in de zorg ChroniKa Codes; 41416245 98102973 STICHTING KWALITEITSREGISTER JEUGDREGISTRATIENUMMER: 100012643De Stichting Kwaliteitsregister Jeugd (SKJ) is de onafhankelijke stichting die het Kwaliteitsregister Jeugd beheert. Dit is het beroepsregister voor professionals werkzaam in het jeugdveld. In de nieuwe Jeugdwet staat dat jeugdhulpaanbieders moeten werken met professionals die geregistreerd zijn in het Kwaliteitsregister Jeugd of in het BIG-register. SKJ is een initiatief van de beroepsverenigingen NVO, NIP en NVMW en is in november 2014 erkend door de ministers van VWS en V&J. Nationale zorggids Het online kennisplatform www.nationalezorggids.nl is een website waarop u actueel nieuws en informatie kunt vinden over zorggerelateerde onderwerpen. En kunt zoeken naar zorgaanbieders bij u in de buurt.Daarnaast bevat de website een vacaturegids voor zorgpersoneel en werkzoekenden. Socialekaart MEE DrentheIn de digitale sociale kaart van MEE Drenthe vindt u een overzicht van instanties en organisaties. Maar ook aanbieders van bijvoorbeeld klussendiensten, maaltijdvoorzieningen en boodschappenhulp e.d. zijn in de kaart opgenomen. Zo kunt u zelf op zoek naar passende hulp bij u in de buurt. Zorgkaart voor kidsDe Zorgkaart4Kids is een nieuwe website waar U op eenvoudige wijze kunt zoeken naar zorgaanbieders in de eerstelijn voor kinderen en jong volwassenen. Nationale Hulpgids Zorgaanbieders én Zorgvragers in jouw Regio. https://www.chronika.nl/c-4489460/spelbegeleiding/ https://www.chronika.nl/c-4489460/spelbegeleiding/ Spelbegeleiding Spelbegeleiding is een vorm van behandeling die speciaal gericht is op kinderen die problemen ervaren in hun ontwikkleing, waarbij spel als middel gebruikt wordt om een kind te begrijpen en te helpen. Spel draagt bij aan een veilige manier van communicatie en vanuit deze veilige situatie kan probleemoplossend gewerkt worden. Waarom spelbegeleiding? Spelbegeleiding is een effectief hulpmiddel om een gestagneerde ontwikkeling van het kind weer op gang te brengen. Kinderen spelen, door spelen ontwikkelen kinderen zich, ontdekken ze de wereld en leren ze vaardigheden. Soms is de wereld ingewikkeld, is het moeilijk te begrijpen wat er om hen heen gebeurt. D.m.v. spelen kunnen kinderen ontspannen, kunnen ze gevoelens uiten, ervaringen verwerken en experimenteren met verschillende vormen van gedrag. Als spelbegeleider kan ik jullie kind helpen nieuwe ervaringen op te laten doen,hierdoor kan het kind weer groeien, krijgt het kind weer de mogelijkheid om zowel emotioneel als cognitief nieuwe inzichten te verwerven. Kinderen staan met spel en fantasie nog open voor verandering, voor kinderen bestaat de wereld niet klakkeloos op 1 manier, hierdoor is het mogelijk middels spel negatief gedrag te herstructureren in positief gedrag. Wanneer spelbegeleiding? Wanneer (ingrijpende) gebeurtenissen of (psychische) problemen de sociale en emotionele ontwikkeling van het kind belemmeren, kan speltherapie spelenderwijs een oplossing bieden. Kinderen gebruiken spel het vaakst als middel om "boodschappen"over te brengen, hoe voel ik mij, wat zit mij dwars, waarom ben ik boos? etc.. Denk hierbij aan de volgende problemen∙ Pesten of gepest worden ∙ Problemen met het uiten van gevoelens zoals, boosheid, angst en verdriet ∙ Te weinig zelfvertrouwen, een negatief zelfbeeld ∙ trauma ∙ lichamelijke klachten zoals o.a. hoofdpijn en buikpijn ∙ gedragsproblemen, dwars, brutaal, agressie ∙ Overprikkeling ∙ Niet kan [samen] spelen ∙ druk(ker) gedrag laat zien Wanneer het kind een ingrijpende gebeurtenis meemaakt zoals: ∙ Scheiding van ouders ∙ Huiselijk geweld ∙ ziekenhuis opname's ∙ Overlijden van een dierbaar persoon Hoe werkt spelbegeleiding? Spelbegeleiding vindt plaats in een spelkamer, een kamer ingericht speciaal voor het kind denk hierbij aan: ontwikkelingsgericht spelmateriaal, expressie materialen, constructie materialen, poppen, handpoppen thema speelgoed etc.. Ook is er de mogelijkheid tot thuis begeleiding waar spel ingezet kan worden, zowel individueel als met eventuele broertjes en zusjes. Kindvolgend zijn en zorg op maat is ten alle tijden het uitgangspunt Als spelbegeleider maak ik de vertaalslag van het spel van het kind naar woorden, onder woorden brengen wat er gebeurt in het spel en/of waar het kind mee speelt. Ik sluit mij aan bij de initiatieven van het kind, help het kind begrijpen en ondersteuning te geven bij het uiten en verwerken van problemen. Spelbegeleiding is er anders dan bij speltherapie voor alle kinderen vanaf 12 mnd die om de een of andere reden (tijdelijk) vastzitten in hun ontwikkeling of niet lekker in hun vel zitten. Jongere kinderen zijn welkom echter in overleg, dit eventueel met de orthopedagoog waar ik mee samenwerk. https://www.chronika.nl/c-3320456/workshops/ https://www.chronika.nl/c-3320456/workshops/ Chronika biedt workshops als hulpmiddel om de communicatie, zorg of opvoeding te ondersteunen. Geeft advies, informatie, werkt ontwikkelingsgericht. https://www.chronika.nl/c-3464186/informatief/ https://www.chronika.nl/c-3464186/informatief/ Chronika helpt ouder en (chronisch ziek) kind in de zoektocht naar informatie, hulpmiddelen, specialisten, zorg. Interessante links en adressen. https://www.chronika.nl/c-3545021/kind-ouder/ https://www.chronika.nl/c-3545021/kind-ouder/ Hulp en ondersteuning op het gebied van opvoeding, emoties, autisme, PGB, voeding en meer onderwerpen uit het leven van (chronisch ziek) kind & ouder. https://www.chronika.nl/c-3545023/stichtingen-patientenverenigingen/ https://www.chronika.nl/c-3545023/stichtingen-patientenverenigingen/ Een lijst met adressen van stichtingen en verenigingen voor patiënten, chronisch zieken. Informatie & ondersteuning voor kind en ouder door Chronika. https://www.chronika.nl/c-3545025/nieuws-media/ https://www.chronika.nl/c-3545025/nieuws-media/ Actuele informatie op het gebied van het chronisch zieke kind & ouder. Activiteiten, ondersteuning, tips & informatie m.b.t. ziek zijn, autisme. https://www.chronika.nl/c-3545027/zorgverleners-praktijken-in-de-regio/ https://www.chronika.nl/c-3545027/zorgverleners-praktijken-in-de-regio/ Adressen van zorgverleners & praktijken van specialisten op het gebied van autisme, chronisch ziek zijn, opvoeding, advies en ondersteuning in regio. https://www.chronika.nl/c-3464302/agenda/ https://www.chronika.nl/c-3464302/agenda/ In de agenda vind je de actuele workshops en andere activiteiten die door Chronika georganiseerd worden. Communicatie & spel. Informatie & advies. https://www.chronika.nl/c-3464187/blog/ https://www.chronika.nl/c-3464187/blog/ Chronika schrijft blogs over opvoeding, emoties, kinderen, gezin, chronisch zieken, autisme, beperkingen met tips over hulpmiddelen, advies & steun. https://www.chronika.nl/c-3224317/algemene-voorwaarden/ https://www.chronika.nl/c-3224317/algemene-voorwaarden/ De Algemene Voorwaarden van Chronika https://www.chronika.nl/c-3224337/koop-gebruiktips/ https://www.chronika.nl/c-3224337/koop-gebruiktips/ Bij Koop & gebruiktips vind je tips over het gebruik van de verschillende producten, hulpmiddelen die Chronika aanbiedt in de webshop. https://www.chronika.nl/c-3547011/spiegelbooggroep/ https://www.chronika.nl/c-3547011/spiegelbooggroep/ Chronika heeft een ondersteunings plan geschreven met advies en informatie; de spiegelbooggroep, voor ouders van chronische zieke kinderen, jongeren. https://www.chronika.nl/c-3547048/meldcode-kindermishandeling/ https://www.chronika.nl/c-3547048/meldcode-kindermishandeling/ Wat is kindermishandeling? Welke meldcode en welk stappenplan hanteert Chronika naar gezinnen, ouders en kinderen hierover? https://www.chronika.nl/c-3547685/diploma-s-werkervaring-registraties/ https://www.chronika.nl/c-3547685/diploma-s-werkervaring-registraties/ Diploma's, werkervaring & Registraties Opleidingen - MDGO - Het Raetsgoed, Ede / Agogischwerk / (semi) residentieel werk 4 / inrichtingenwerk - Docent Baby- en Kindergebaar - Specialisatie; Speltherapie - Specialisatie; Gezinstherapie Tijdens en na mijn opleiding binnen het MDGO, heb ik veel ervaring op mogen doen binnen:∙ Gehandicaptenzorg, peuterspeelzalen, kinderdagverblijven en ouderenzorg ∙ Thuiszorg, vooral inzetbaar bij multi-problem gezinnen ∙ Ondersteunende / activerende begeleiding van een meisje met PDD-NOS ∙ Sinds 2007 Via PGB klassering 5 en 6 Activerende en ondersteunende begeleiding bij kinderen met ADHD, PDD-NOS, MCDD (ASS) en 1 van de kinderen heeft daarnaast Reuma, Cara en Raynaud. ∙ Begeleiding bij een zorg intensief jong kind zonder diagnose en gebruik makend van een sonde, ∙ Korte begeleiding binnen gezinnen met een zorgintensief kind. Denk aan advies over gestructureerde dagindeling, gedragsproblematiek rondom eetmomenten, dagelijkse bezigheden, etc. ∙ Ervaring binnen het LVG werkveld. ∙ Begeleiding bij volwassenen met angststoornis en het gezin KvK – nr : 62962930Btw – nr : NL173930591B01 Bankrekening nr : NL 45 INGB 0006 8217 05 Klik DrentheKLIK is dé vereniging van vrijgevestigde zorgverleners in heel Drenthe, die op professionele wijze (ortho) pedagogische, psychologische en psychiatrische zorg biedt voor de inwoners van Drenthe van alle leeftijden; dichtbij, persoonlijk en professioneel. Het AGB-register Het AGB-register is hét identificerende register in de zorg ChroniKa Code; 41416245 Stichting Kwaliteitsregister jeugdRegistratienummer: 100012643De Stichting Kwaliteitsregister Jeugd (SKJ) is de onafhankelijke stichting die het Kwaliteitsregister Jeugd beheert. Dit is het beroepsregister voor professionals werkzaam in het jeugdveld. In de nieuwe Jeugdwet staat dat jeugdhulpaanbieders moeten werken met professionals die geregistreerd zijn in het Kwaliteitsregister Jeugd of in het BIG-register. SKJ is een initiatief van de beroepsverenigingen NVO, NIP en NVMW en is in november 2014 erkend door de ministers van VWS en V&J. Nationale zorggids Het online kennisplatform www.nationalezorggids.nl is een website waarop u actueel nieuws en informatie kunt vinden over zorggerelateerde onderwerpen. En kunt zoeken naar zorgaanbieders bij u in de buurt.Daarnaast bevat de website een vacaturegids voor zorgpersoneel en werkzoekenden. Socialekaart MEE DrentheIn de digitale sociale kaart van MEE Drenthe vindt u een overzicht van instanties en organisaties. Maar ook aanbieders van bijvoorbeeld klussendiensten, maaltijdvoorzieningen en boodschappenhulp e.d. zijn in de kaart opgenomen. Zo kunt u zelf op zoek naar passende hulp bij u in de buurt. Zorgkaart voor kidsDe Zorgkaart4Kids is een nieuwe website waar U op eenvoudige wijze kunt zoeken naar zorgaanbieders in de eerstelijn voor kinderen en jong volwassenen. Nationale Hulpgids Zorgaanbieders én Zorgvragers in jouw Regio. https://www.chronika.nl/c-3242366/tips-interactief-lezen-voorlezen/ https://www.chronika.nl/c-3242366/tips-interactief-lezen-voorlezen/ Tips: Interactief Lezen - Weet wat/jullie gaan lezen! Als ouder eerst het boek zelf lezen zodat je weet waar het over gaat, wat de problemen zijn wat er beurt en hoe het afloopt. Probeer van te voren te bedenken welke vragen u kunt stellen of wat er wellicht uitgelegd moet/kan worden. - Maak een eigen voorlees ritueel. Kies een fijne rustige plek uit om samen te lezen en op een geschikt moment op de dag. Met een pop of knuffel die lijkt op één van de hoofdpersonen in het verhaal kunt u het verhaal‘naspelen’. Als u dat regelmatig doet, ziet een kind steeds beter hoe verhalen 'in elkaar zitten'. - Bekijk samen het boek en bespreek waar het over zou kunnen gaan. Lees de titel van het boek voor en praat hier over, zo wordt uw kind geprikkeld en nieuwsgierig naar het verhaal. - Laat het kind vertellen. Laat het kind tijdens het verhaal vertellen over het verhaal, de personages of het gevoel wat het verhaal opwekt,het gaat erom dat uw kind praat,alle opmerkingen zijn goed!Een kind beleeft en ervaart het verhaal op zijn of haar eigen manier,gevoelens van de personages of het thema van het verhaal.Praat hier over zodat uw kind betrokken blijft bij het verhaal. - Speel in op de reacties van uw kind Actie geeft reactie, reageer op de vragen en opmerkingen die uw kind maakt. Kinderen hebben veel te vertellen. Het is leuker om mee te gaan met de verhalen van de kinderen dan strak vast te houden aan het boek. - Besteed aandacht aan moeilijke woorden. Leg eventueel moeilijke woorden uit of vraag wat het woord zou kunnen beteken. Bij een moeilijk woord kunt u een plaatje aanwijzen of voor doen wat het woord inhoud of een voorbeeld geven, op deze manier help u uw kind bij het aanleren van moeilijke woorden. Door zien zal uw kind beter onthouden wat het woord betekend. - Breng het verhaal tot leven Gebruik tijden het lezen stemmetjes voor de personages, maak geluiden van bijvoorbeeld lopen door grint,maak bewegingen of vraag uw kind om iets [voor] te doen. Een kind is vaak visueel ingesteld dus d.m.v stemetjes, bewegen en geluiden kan het kind zich beter inleven en zal over het algemeen daar enthousiaster van worden. - Praat na over het verhaal / boek Vraag uw kind het verhaal na te vertellen aan bijvoorbeeld een broertje of zusje. Door het verhaal door te vertellen moet uw kind logisch denken en zal er begrip het verhaal zijn. - Herhaling; kinderen vinden het fijn om een verhaal vaker te horen /lezen Iedere keer dat uw kind het verhaal hoort zal het iets nieuws leren of iets anders onthouden! ~~~ Tips: Lezen & voorlezenVoorlezen: ∙ vergroot de woordenschat. Door met kinderen plaatjes te bekijken en te benoemen, leren ze hoe iets heet. Tijdens het voorlezen leren kinderen nieuwe woorden. Maar ook woord betekenis zal beter ontwikkelen. ∙ Bijdragen aan taalgevoel en taalbegrip. Magie van woorden en letters, losse letters worden woorden, woorden worden zinnen, door lezen raken ze vetrouwd met taal. ∙ prikkelt de fantasie. Kinderen leren zich een voorstelling te maken van dingen die ze in het echt nog nooit hebben gezien of meegemaakt. ∙ oefent de luistervaardigheid en het concentratievermogen. Goed luisteren naar een verhaal en weten waar het overgaat vraagt concentratie. ∙ stimuleert de sociaal-emotionele vaardigheden. In hun jonge leventje krijgen kinderen te maken met veel nieuwe indrukken en situaties. Deze situaties kun je samen verwerken en bespreken door samen een boekje te lezen passend bij de situatie. Samen een boekje lezen over een herkenbaar onderwerp en daarover praten, kan je kind helpen bij de verwerking van indrukken en gevoelens. Wanneer je kind wordt voorgelezen leeft het mee met de figuren uit het boek. Spelenderwijs leert het zich in te leven in de leef- en ervaringswereld van een ander. ∙ motiveert een kind om zelf te leren lezen. Begrijpend lezen is de basis van bijna alle schoolvakken. ∙ Voorlezen: wanneer? Vanaf 3 maanden oud Al vanaf het moment dat een baby nieuwsgierig om zich heen kijkt en iets kan vasthouden kun je beginnen met 'voorlezen'. In een knuffel-, bad- of kartonboekje bekijk je samen met je baby de plaatjes, liefst van herkenbare onderwerpen uit de directe omgeving. Wijs de plaatjes aan en benoem ze.Peuters van 2 - 4 jaar Peuters van twee en drie jaar vinden het al leuk om een kort verhaaltje te horen bij de plaatjes. Vanaf drie en vier jaar mogen de verhaaltjes al wat moeilijker zijn. Prenten blijven een belangrijke rol spelen in het boek. Eenvoudige teksten met rijm en herhaling zijn een aanrader. Ze scheppen een bepaalde verwachting en helpen te voorspellen wat er komen gaat. Het kind wordt gestimuleerd om hardop 'mee te lezen', het roept (rijm)woorden en vult zinnen aan.Kleuters vanaf 5 jaar Een kind van vijf jaar of ouder kan men langere verhalen gaan voorlezen. Interactie (samen praten over het verhaal) is van belang tijdens het voorlezen.Kinderen die zelf lezen Wanneer een kind zelf begint te lezen, stop dan niet met voorlezen. Soms is een verhaal nog te moeilijk om zelf te lezen of te begrijpen. Bovendien ∙ Voorlezen is belangrijk, Onderzoek wijst uit dat kinderen die van jongs af aan zijn voorgelezen betere leerprestaties hebben op school. Ze zijn gemotiveerd om te leren lezen, ze zijn taalvaardiger en ze begrijpen teksten beter. Interactief blijkt bovendien een effectieve methode om taalachterstand te verminderen. Het is daarom van belang dat jonge kinderen regelmatig worden voorgelezen, De oudere kinderen kun je stimuleren door zelf te lezen, een stripboek, thema boeken etc. alles mag en kan zolang het kind maar geniet van het lezen! https://www.chronika.nl/c-3637431/tarieven/ https://www.chronika.nl/c-3637431/tarieven/ Tarieven; ∙ Tarieven zijn opvraagbaar viainfo@chronika.nl ∙ Ook is er vergoeding mogelijk uit een persoonsgebonden budget [pgb] https://www.chronika.nl/c-3558139/blog-verborgen/ https://www.chronika.nl/c-3558139/blog-verborgen/ https://www.chronika.nl/c-3523962/de-uitslag/ https://www.chronika.nl/c-3523962/de-uitslag/ De uitslag... "In Nederland is de afgelopen jaren veel veranderd, waar kinderen 20 jaar geleden pas in de derde klas leerde wat letters en cijfers waren krijgen ze dit nu in groep 1 al voor hun kiezen. De maatschappij streeft steeds meer naar perfectie en de druk om te presteren groeit elk jaar meer en meer, Het is helaas niet meer een uitzondering dat jonge kinderen van 8 jaar zich bewust zijn dat de cijfers van nu de toekomst van later bepalen. Steeds meer kinderen ervaren op jonge leeftijd stress als het gaat om presteren". Vandaag 16 Juni 2016 krijgen veel jongeren de uitslag van hun examen. Gelukkig zullen er veel zijn die in 1x slagen, van harte gefeliciteerd met het behalen van jullie diploma!! Maar wat als...? Als moeder van een dochter die al eens een examen heeft gehad en een zoon die vandaag net als jullie kinderen wacht op uitslag weet ik als geen ander hoe dat voelt. Je voelt je als ouders gespannen, wilt graag iets voor je kind doen maar weet ook dat het even niet anders kan dan afwachten. Waar je zoon of dochter normaal niet uit bed te branden is staan ze nu ineens vroeg aangekleed beneden, elke opmerking die je maakt is er 1 teveel, de spaning kun je aflezen aan de hele houding. Niet gek natuurlijk want na jaren toewerken naar dit moment en dan wachten op uitslag is ook niet niks. De meeste hebben dit jaar een nieuwe school bekeken, keuzes gemaakt, zich ingeschreven en vaak ook al een kennismakingsdag gehad. Kamp, het school gala en de examens zijn voorbij het jaar is afgesloten de tas staat klaar want morgen worden de boeken ingeleverd, teken ze hun voorlopige cijferlijst of moeten ze een herexamen plannen. Hoe dan ook het jaar zit erop! Iedereen heeft een brief gekregen waar een tijd opstaat dat de mentor gaat bellen, bij ons is dat in de namiddag, het wachten is begonnen... Als jouw kind het telefoontje krijgt dat hij of zij gezakt is dan is dat een enorme teleurstelling hoe je kind daarmee om gaat hangt o.a van een aantal punten af; ∙ Persoonlijkheid ∙ Zelfbeeld ∙ Verwachtingen van de ouders en het kind zelf ∙ Stress in zijn of haar persoonlijke leven [ los van het examen ] Als de mentor belt en je kind is gezakt zal het kind direct een kort gesprekje hebben over de mogelijkhed om een her examen te doen. Je kind zal dit nieuws toch moeten verwerken. Wat je als ouders beter niet kunt doen is meteen het gesprek aan willen gaan, hiervoor heeft je kind meestal geen ruimte. Waarchijnlijk voelt het voor jouw kind als falen ''Alles is voor niets geweest, ik had gewoon nóg beter mijn best moeten doen...'' Je kind begint aan zichzelf te twijfelen ''ben ik nou echt zo dom?'' Wat kun je als ouder doen? ∙ Geef je kind ruimte voor de emoties, boos zijn mag, trek het je niet persoonlijk aan, het is situatie gerelateerd. ∙ Laat je kind even gaan, wees niet bezorgd, sommige jongeren hebben het nodig om zich af te reageren ze gaan sporten / winkelen /gamen / naar vrienden toe of zonderen zich even helemaal af. Ze zijn niet onverschillig maar zoeken naar de controle om verder te kunnen. Voor jou als ouder is het ook goed om even stil te staan bij het nieuws, neem ook jouw afstand en ga net als je kind even iets ondernemen, ga een eindje wandelen bel met een vriend of vriendin of ga opruimen, neem een kop koffie of thee. Het maakt niet uit wat je gaat doen maar neem ook even de tijd om te verwerken dat het niet gelukt is. Je kind heeft jou nodig om verder te kunnen, te kunnen nadenken over hoe verder en stappen te ondernemen. het is dus belangrijk dat jouw emoties een plekje hebben gekregen voor je samen gaat praten, want dat moeten jullie, praten over hoe verder? ∙ Bespreek samen [ met school ] de mogelijkheid tot het doen van her examens. ∙ Maak voor de komende dagen een plan hoe je toewerkt naar het herexamen, vergeet niet dat in dat schema ook ruimte is voor ontspanning!! De wereld lijkt even onder je voeten weg te zakken maar dat is natuurlijk niet het geval!! Geef je kind zelfvertrouwen, koppies op, rug recht en schouders en onder!! https://www.chronika.nl/c-3545771/mogelijkheden-op-maandag/ https://www.chronika.nl/c-3545771/mogelijkheden-op-maandag/ Mogelijkheden... Voor de één vanzelfsprekend voor de andere een opgave...wat zijn mogelijkheden, hoe maak je er gebruik van en zijn er eigenlijk wel altijd mogelijkheden? In onze nieuwe wekelijkse rubriek op maandag gaan we opzoek naar de antwoorden en delen we ervaringen. Wat zegt het woord mogelijkheden jou? Ik ben benieuwd.... https://www.chronika.nl/c-3545772/maandag-4-juli-2016/ https://www.chronika.nl/c-3545772/maandag-4-juli-2016/ Kleuren... Daar is ie dan, de eerste mogelijkheden op maandag. Toen ik vanmorgen nadacht over de mogelijkheden van deze week vond ik dat best wel een lastige. In de afgelopen week is er bij ons in het gezin veel gebeurt. Een dochter die wel of niet door kan naar een volgend leerjaar, zitten blijven of niet? Een zoon die gezakt is voor zijn examen en niet nog een jaar kan doen en een zoon waar testuitslagen vanbinnen kwamen die ons ondanks wetenschap toch tegen vielen. Daar zit je dan naar een scherm te staren met de intentie jullie uit te leggen dat er altijd mogelijkheden zijn, maar nu zelf dat even heel lastig te vinden. Waar ging het fout de afgelopen week dat het nu zo lastig is om de mogelijkheden te zien is de vraag die als eerste in mij op kwam. De oorsprong van het woord mogelijkheden geeft op zichzelf al antwoord, mogelijkheden is een positief woord wat gestoeld wordt door verwachtingen in ons zelf, als we vasthouden aan de verwachting zijn we minder goed instaat om verder te kijken. Het zakken van onze zoon was wel een behoorlijk ding, hij ging een herexamen in met een bijna onmogelijke opdracht maar toch verwacht je dat hij het wel zal halen, er hangt veel vanaf, een jaar extra kan in zijn geval niet en zonder diploma niet naar de gewenste opleiding op het gewenste niveau, je blokt dus als het ware de reële mogelijkheid op een verkeerde afloop, je verwachtingen en hoop nemen het over. In deze week was dit het punt waar alles om draaide, jezelf inprenten dat het bijna onmogelijk is maar uitgaan van het beste, tussen de spanning door rennen en vliegen om alles te doen wat je op de agenda hebt staan, de ene volle dag na de andere, geleefd worden in plaats van te leven. En dan ineens, lijkt de wereld even stil te staan, alles wat mis kon gaan ging mis, je hoofd zit vol je gedachte dwarrelen rond en proberen chaos te scheppen maar te vergeefs. Wat was er fout? Natuurlijk was er niets fout, het had alleen voorkomen kunnen worden had de chaos orde kunnen zijn en overzicht en waren de mogelijkheden zichtbaarder geweest en dus uiteindelijk meer rust. Hoe los je dat dan op? Als je voorziet dat je week veel drukte heeft kun je gaan werken met inventariseren, wat zijn de to - do dingen? Wat is belangrijk en wat niet? Kun je wellicht iets doorschuiven of overdragen aan een ander? Hoe dan ook om hier overzicht in te krijgen kun je werken met kleuren. Stel; Je hebt 6 punten in je agenda voor de week, verdeel ze dan onder in 3x2 groepjes. Groen = de punten die je zeker als eerste moet doen bijvoorbeeld je gesprekjes op school of een artsen bezoekje Geel = hier zet je 2 punten neer die je eigenlijk wel wil doen die week maar die minder belangrijk zijn dan de 2 met de rode kleur. Rood = deze punten zet je voor de week uit je hoofd, schuif ze door of verplaats ze. Als je rust creëert voor jezelf krijg je meer overzicht en zal je minder heen en weer dwarrelen met alle informatie die je ontvangt. Het bezig zijn met deze oplossing bracht mij de nodige rust, ik had rust in mijn hoofde en lijf waardoor het weer mogelijk was om de mogelijkheden te zien, de mogelijkheden voor mij deze week staan weer op een rijtje, mijn kleuren lijstje is ingevuld en voor mij begint deze maandag dus met mogelijkheden!! Ik ben erg benieuwd of jullie ook een week hebben gehad met vragen? Had jij de rust en het overzichZie jij de mogelijkheden? https://www.chronika.nl/c-3554310/maandag-11-juli-2016/ https://www.chronika.nl/c-3554310/maandag-11-juli-2016/ “Afgelopen maandag hebben we het gehad over de week in kleuren in te delen en daardoor ruimte te creëren voor jezelf en daardoor meer overzicht te krijgen, vanuit dat overzicht zie je dan meer mogelijkheden. Mijn kleuren agenda gaf rust, gaf overzicht en daardoor kon ik mij beter richten op het kijken naar mogelijkheden voor onze kinderen en het nieuwe schooljaar en mogelijkheden, die zijn er!!” Voor deze week staan mij afspraken in kleuren weer klaar, die van jou ook? Dan het nieuwe onderwerp voor deze week: Mogelijkheden met de gedachtes van het kind. Voor jonge kinderen bestaan er weinig echt grote problemen, de problemen die ze ervaren lossen ze vaak primair op, wij volwassenen kunnen daar vaak een voorbeeld aan nemen. Maar hoe zit dat dan? Kinderen denken vaak divergent, dit is eenvoudig gezegd dat kinderen meerdere oplossingen zien voor 1 probleem. Dit is een kwaliteit; het is een creatief, inzichtelijk en een onderzoekend denkproces. Een mooi proces wat niet iedere volwassenen [nog] heeft, kinderen kunnen dan in de war raken als er bijvoorbeeld een probleem ligt en wij als ouders dit op 1 manier willen oplossen omdat wij vinden dat er maar 1 manier is. Een kind dat meerdere oplossingen ziet maar vastloopt omdat wij als ouders maar 1 oplossing zien, loopt de kans om zijn zelfvertrouwen in eigen denkproces te verliezen. Neem nou bijvoorbeeld de opdracht van de juf. De kinderen van groep 4 krijgen een wasknijper en zij moeten zelf zo veel mogelijk gebruiksopties bedenken en benoemen. Kinderen die divergent denken komen met vragen.. Van welk materiaal is het gemaakt? Welk formaat, etc. Op deze manier kunnen zij meer mogelijkheden bedenken. Zij zien in de wasknijper een vlinder, je kunt met meerdere wasknijpers een huisje maken of een schilderij en haal je de wasknijper uit elkaar, dan dient deze als constructiemateriaal en kun je het metaal weer gebruiken om een mooie ketting mee te maken. Denkt een kind niet divergent, komt dan op het idee om met de wasknijpers simpelweg was op te hangen of er papiertjes tussen te klemmen. Herkennen wij als volwassenen ons niet vaak in het eenvoudig denken? Minder mogelijkheden zien dan die er wel degelijk zijn! Maar hoe ga je daar dan mee om? Eigenlijk is dat vrij eenvoudig, geef het kind kaders, biedt als het ware een route aan waarbinnen het kind zelf de mogelijkheden mag zien. Kinderen hebben vaak hun eigen logica en talenten het is belangrijk om een kind erkenning te geven! Op deze manier leren kinderen hun talenten inzetten en kunnen wij als ouders leren om breder te denken dan in 1 oplossing. Kinderen filosoferen graag, ze zien veel mogelijkheden, de wereld ligt nog voor ze open, wat zou ik graag nog die onbevangenheid van een kind willen ervaren. Om deze onbevangenheid en manier van denken zo dicht mogelijk te benaderen kunnen we het omdenken gebruiken; denken in termen van kansen in plaats van problemen. Hoe je omgaat met een probleem hang ook af van je eigen verwachtingen, stel je hebt een kind en je verwacht dat jouw kind rustig is dan zou je ook kunnen verwachten dat jouw kind levendig zal zijn, door deze verwachting bij te stellen valt het probleem van een druk kind dan al sneller uiteen. Omdenken is een techniek het is even wennen maar met oefenen gaat het je vast lukken, wat moet je doen? ∙ Stap1 je maakt van een probleem een feit, je gaat omdenken je laat wat er zou moeten zijn weg in je probleem en kijkt naar wat er is. ∙ Stap2 je kijkt naar dat wat er is en probeert hier de mogelijkheden in te zien Belangrijk om te weten is dat wanneer je een probleem hebt met deze methode je probleem niet zal verdwijnen maar je er anders naar gaat kijken en probeert het probleem in je voordeel te gebruiken. Maak van een probleem een mogelijkheid. Ik ben erg benieuwd of jullie deze week een probleem kunnen omzetten naar een mogelijkheid, zouden jullie dit met ons willen delen? Samen leren van, met en door elkaar. Succes! https://www.chronika.nl/c-3560476/maandag-18-juli-2016/ https://www.chronika.nl/c-3560476/maandag-18-juli-2016/ "Goedemorgen allemaal, afgelopen maandag hebben we het gehad over de mogelijheden vanuit het kind, kinderen denken divergent, meerdere oplossingen voor hetzelfde probleem, ze beschikken over een creativiteit in denkvermogen die wij vaak vergeten zijn, ze hebben een inzichteijk en onderzoekend denkvermogen. Hoe fijn zou het zijn als wij ouders tijdens de vakantie die de nodige vakantiestress met zich mee brengt een beetje meer denken in oplossingen in plaats van problemen, laten we een beetje meer creatief denken...daarmee kunnen we de stress naar beneden brengen en misschien zelfs wel voorkomen" 'Vakantie' "In Nederland valt de vakantie in, de tweede groep [Nederland is verdeeld in 3 groepen] heeft nu ook vrij!! Gaan jullie thuis genieten van de vakantie of ga je naar een vakantieadres, doe je dit gespannen of ben je relaxt?" Raak je lichtelijk gefrustreerd door het vooruitzicht van de drukte op de camping, het appartement zonder balkon, de warmte waar je naar uitzag maar misschien wel als hitte aanvoelt, neemt de spanning en frustratie toe bij het idee alleen al dat je weggaat, kortom vakantiestress…. Hoe zal dat dan zijn voor je kinderen?? Vakantie!! Wat zijn we eraan toe met z’n alle, even loskomen van de dagelijkse drukte. Geen klok even niets moeten, maar tegen het eind van de vakantie roepen we ook allemaal weer dat we toe zijn aan het vaste ritme van werk en school. En dat is heel begrijpelijk, uit de vaste structuur stappen willen we wel heel graag maar voor de meeste mensen valt dat tegelijk ook niet mee we eten anders hebben een ander slaap ritme gaan op vakantie ondernemen van alles en niets past feitelijk nog binnen de vaste structuur die we zo gewend zijn, we komen los van het voorspelbare patroon waar we zoveel behoeft aan hebben. Rust regelmaat en reinheid, 3 ouderwetse woorden, wie is er niet groot mee geworden… overal ter wereld varen de kleinste onder ons er wel bij, elke jonge ouder hoort dat het voor de kleine belangrijk is om de drie r-en rust, regelmaat en reinheid vast te houden, en eerlijk is eerlijk daar doen ze het ook ’t best op. Ordening, rustmomenten en duidelijkheid biedt de mogelijkheid om prikkels te verwerken. Op het moment dat deze duidelijkheid en structuur wegvallen zie je dat wij bij kinderen vaak probleemgedrag gaan ervaren, let wel we gaan probleemgedrag ervaren, het is gedrag wat ontstaat door het wegvallen van de structuur van de dagelijkse dingen, het kind kan van slag raken, ervaart bewust en onbewust stress. Als je op vakantie gaat moet je ook inpakken, we ervaren dat vaak als stressvol, onze kinderen reageren daarop want zij willen gewoon hun tijd met jou doorbrengen. Tips om toch rustig die koffers te kunnen inpakken;∙ Op de dagen dat je moet inpakken mag je best de tv een extra uurtje aan voor de kinderen, is een snack tussendoor helemaal geen probleem, bedenk dat het voor je kinderen ook lastig is, benoem dat gerust een keer en beloon ze voor het geduldig wachten. ∙ Maak een vakantie lijstje en bewaar ze voor de volgende vakanties. Zet alles op papier of, nog handiger: in je telefoon. Meestal is er een basis aan spulletjes die je wil meenemen, als je een lijstje hebt voor deze vaste dingen scheelt dat veel stress. Bekijk ruim op tijd voor jullie weggaan of de bestemming aanpassingen vraagt voor je lijstje en pas je lijstje daar dan op aan. Hierdoor voorkom je de stress van ben ik niet iets vergeten. ∙ Als je met een kindje op vakantie gaat die afhankelijk is van thuiszorg bekijk dan de mogelijkheden op de vakantiebestemming, bij op tijd regelen kan de zorg daar gewoon doorgaan ∙ Denk aan een medicijnpaspoort, sommige medicijnen vallen onder de opium wet. Wat heb ik nodig? ∙ Informeer optijd bij de apotheek over de voorraad medicijnen van jouw kind ∙ Kan jouw kindje niet in een gewoon campingbedje? Bekijk dan andere opties. ∙ Heb je een navigatiesysteem voer dan op tijd je route in maar print deze ook uit voor het geval dat! Een route kaart is ook geen overbodige luxe. Voorkom dat je door het uitvallen van je navigatiesysteem geen idee hebt waar je heen moet. Ook kan je alvast kijken of jullie langs tolwegen moeten en of daar alternatieven voor zijn en zo ja welke ∙ Neem altijd genoeg water, iets te eten, iets te lezen of kleine speelgoedjes mee.Vergeet niet een tasje bij de hand te hebben met eventuele verschoningen, luiers, voedingen, doekjes etc. voor onderweg. ∙ Probeer te snappen dat je man of vrouw dezelfde stress ervaart als jij en dat boos reageren, kribbig zijn of snauwen komt door de vakantiestress. ∙ Laat het ideale plaatje los. ∙ Hou er rekening mee dat er dingen tegen kunnen vallen op vakantie. De accommodatie kan tegen vallen of de omgeving, dus bekijk voor vertrek de mogelijkheden in de directe omgeving. ∙ Zie dus de humor in van onverwachte situaties. Een keer verdwalen is niet erg, later zijn dat vaak de mooiste herinneringen. ∙ Gun elkaar ook tijd alleen, de vakantie is voor beide ook het moment om los te komen van de stress van het afgelopen werkjaar. Ga een keer alleen hardlopen, boek lezen of stukje fietsen, neem idd geval ook even tijd voor jezelf en gud dat je partner ook. ∙ Als je het ritme van je kinderen volgt kun je oprecht genieten, ze blijven in een ritme en zijn uitgerust…. ∙ Probeer zoveel mogelijk in de vakantie waar je ook bent, thuis of op een vakantieadres zoveel mogelijk de dagen voorspelbaar te houden door een vast patroon te hanteren. Probeer ook de dagelijkse dingen zoals douchen volgens vaste gewoonte te laten verlopen. Het geeft kinderen overzicht en veiligheid als de dagelijkse structuur die is weggevallen plaats maakt voor vervangende structuur het biedt je kind een bepaalde mate van zekerheid. ∙ Gaan jullie ene dagje weg probeer dan zoveel als mogelijk met je kind te bekijken in folders of internet waar jullie heen gaan, verassingen zijn leuk maar veel kinderen worden hier onrustig en druk van. Maak overzichtelijk hoelang de dag ongeveer gaat duren, hoe laat gaan jullie erheen hoe laat denken jullie terug te gaan, eet je op de locatie of eet je weer “thuis” ∙ Probeer naast alle leuke uitstapjes elke keer rustmomentjes in te bouwen dit heeft je kind nodig. ∙ Ga je op vakantie en heeft je kind snel heimwee neem dan naast de knuffel ook eens een fotolijstje mee met foto van je huisdier die thuisblijft, het beste vriendje of vriendinnetje of iets of iemand anders wat dierbaar is voor je kind. Of denk aan een favoriet dekentje of kussentje. ∙ De plek waar je verblijft netjes opgeruimd houden geeft ook overzicht, immers een opgeruimd huis geeft een opgeruimd hoofd wat bijdraagt aan een beter humeur. Al deze structuren helpen kinderen vaak enorm maar wat we ook niet moeten vergeten is dat kinderen in de vakantie ook gewoon mogen spelen, niet alles hoeft een geregelde activiteit te zijn, kinderen ontwikkelen met gewoon spelen ook zelfsturende vaardigheden [ reguleren van gedrag en oplossen van problemen ] Deze zelfsturende vaardigheden [ executieve functies ] ontwikkelen kinderen juist op jonge leeftijd ze bevatten ook mentale processen die ons helpen bij de ontwikkeling van leren plannen, keuzes maken en schakelen van taken en het remmen [inhiberen] van gevoelens en gedachte Spelend ontwikkelen en ontspannen kinderen ook. Een balans zoeken tussen structuur bieden, en zelf spelen is een ideale combi voor kinderen. Wat zijn leuke activiteiten voor kinderen die 'gratis' zijn; Belevings-pad in het bosNaar het strandNaar de Waddenzee/ krabbetjes vangenNaar de speeltuinNaar de kinderboerderijKoekjes bakkenKnutselenEen zwemplasBezoekje aan bijvoorbeeld een kaasboerderijHutten bouwenPicknickenKamperen in de achtertuinSamen kokenFietstochtSpelletjes doenSchaapskooiBezoekerscentrum van natuurmonumenten ChroniKa wenst jullie een erg fijne vakantie toe, ervaar je stress? Kijk dan naar mogelijkheden want die zijn er! Heb je op of aanmerkingen dan hoor ik ze graag! https://www.chronika.nl/c-3565915/maandag-25-juli-2016/ https://www.chronika.nl/c-3565915/maandag-25-juli-2016/ “Vorige week hebben we het gehad over de vakantie. De spanning en frustraties die dit met zich mee brengt of kan brengen. We hebben het gehad over de dagelijkse structuur en duidelijkheid hoe belangrijk die is juist ook in nieuwe situaties zoals een vakantie. We gaan in elke situatie uit van een positieve opvoeding. Maar wat als je kind ADHD heeft, hoe kun je dan positief opvoeden? mogelijkheden zien binnen de opvoeding in plaats van het negatieve”. Positiefopvoeden - ADHD Kinderen met ADHD worden immers vaak bestempeld als dwars, brutaal en niet sociaal. ADHD; Attention Deficit Hyperactivity Disorder. In het Nederlands staat dit voor aandachtstekortstoornis met hyperactiviteit. Kinderen met ADHD hebben meer dan andere kinderen problemen met; ∙ Aandacht en concentratie, externe prikkels kunnen ze moeilijk verwerken ∙ Hyperactief, vooral op jonge leeftijd zijn de kinderen constant in beweging, ervaren innerlijke onrust, zijn snel opgewonden en gefrustreerd. Stil zitten en rustig zijn kost veel moeite en lukt bijna niet. ∙ Impulsiviteit, kinderen met ADHD hebben geen remfunctie, ze doen eerst voor ze denken en overzien de gevolgen van hun gedrag niet ze houden zich hier niet mee bezig [ook niet onbewust]. ∙ Regelfuncties, kinderen met ADHD kunnen over het algemeen niet goed een planning maken, regluren van hun emoties/ motivatie en alertheid. Eerder opgedane ervaringen laten ze niet meespelen bij beslissingen en verwachtingen. Reageren op straffen en belonen werkt hierdoor ook anders bij kinderen met ADHD Er bestaan 3 typen ADHD: ∙ ADHD-I, vroeger ook wel ADD-type genoemd. Hierbij staat een aandacht te kort het meest op de voorgrond; ∙ ADHD-H, het overwegend hyperactieve en impulsieve type. Hier staan ernstige en aanhoudende impulsiviteit en hyperactiviteit op de voorgrond ∙ ADHD-C, het gecombineerde type. Zowel problemen van het onoplettende als het hyperactieve type zijn aanwezig. Type ADHD-C komt het meeste voor. Voor meer informatie over ADHD kunt u gaan naar; Steunpunt ADHD ADHD in je gezin. Een kind met ADHD betekend in een gezin een uitdaging, dit omdat kinderen zoals net besproken impulsief zijn en de consequenties van hun gedrag niet overzien. Ruzie overkomt ze vaak gewoon omdat ze eerst doen dan denken, zijn dan boos of verdrietig en snappen dan vaak eerst niet goed waardoor het komt, eigen inzicht is niet vanzelfsprekend, ze hebben hulp bij nodig bij relativeren. Je kan een kind helpen door een veilig en stimulerende omgeving te bieden, zorg voor duidelijkheid, overzicht en een veilige omgeving. Kinderen zeker jonge kinderen met ADHD hebben toezicht nodig, als jij weet waar ze mee bezig zijn kun je gedrag beter sturen of juist belonen. Kinderen met ADHD doen [op school] vaak negatieve ervaringen op door hun impulsieve en drukke gedrag. Het is belangrijk dat je als ouders je kind bemoedigd en positieve aandacht geeft Dit kun je doen door rekening te houden met de mogelijkheden van je kind en zijn spanningsboog. Door taken in overzichtelijke blokjes te verdelen is er meer kans dat je kind een succeservaring op doet. Beloon je kind voor positief gedrag, daar groeit een kind van. Het is ook erg belangrijk om consequent te zijn op ongewenst gedrag van je kind, probeer je kind te leren wat wel mag in gedrag, voor elke negatieve uiting van een emoties staat een uiting tegenover wat wel mag. Bijvoorbeeld, je kind is ergens heel erg boos over en begint te schreeuwen en om zich heen te slaan, dit is geen wenselijk gedrag, maar je kind voelt deze emotie wel en zal dat moeten kwijtraken. Je kan als tegenhanger gebruiken dat je kind tegen een boksbal mag slaan, op de deurmat boos mag stampen. Vaak een kleine aanpassing maar wel een goede oplossing. Nu hoor ik jullie bijna zeggen; dat is makkelijker gezegd dan gedaan, dat lukt nooit!! Maar neem van mij aan het kan echt! Wij hebben in ons gezin 2 kinderen met o.a. ADHD en daarnaast ook autisme en het kan echt, je kind kan dit leren! Zoals net aangegeven is consequent reageren en ook direct reageren op ongewenst gedrag heel belangrijk, hierdoor help je je kind het beste te leren om zichzelf onder controle te krijgen en verminder je de kans op nieuw bijkomend probleemgedrag. Wat ook belangrijp punt is dat je als ouders realistische verwachtingen moet hebben, een kind met ADHD hebben een beperking binnen de zelfcontrole, dit uit zich in gedrag en manier van denken, dit betekend dat kinderen met ADHD zich op een andere manier en op een ander tempo ontwikkelen, aan te leren vaardigheden duren soms langer en moeten anders worden aangeleerd, dit betekend dat je als ouders mag loslaten dat jouw kind zich MOET ontwikkelen zoals gemiddeld gebeurd, vergeet niet, ieder kind ontwikkeld zich op zijn of haar manier oen leert op zijn of haar tijd!! Kijk naar de mogelijkheden van je kind, als je dat kan help je je kind te ontwikkelen naar zijn of haar mogelijkheden. Codewoorden zijn Consequent en voorspelbaarheid Kinderen met ADHD zijn impulsief en overzien de consequenties niet! ADHD - Het klokhuis legt uit... Een goede hulp bij het positief opvoeden zou kunnen zijn om gebruik te maken van de methode Triple P/ positief opvoeden. Triple P heeft vijf basisprincipes voor positief opvoeden:1. Kinderen een veilige en stimulerende omgeving bieden Als een omgeving veilig is, kunnen kinderen die ongestoord ontdekken en hoeven ouders minder te verbieden. In een stimulerende omgeving bieden ouders hun kind boeiende activiteiten aan. Wanneer kinderen zich niet vervelen, is er minder kans op negatief aandacht vragen en vervelend gedrag. 2. Kinderen laten leren door positieve ondersteuning Door complimenten en aanmoediging motiveren ouders hun kind nieuwe dingen te leren. Ouders stimuleren zo de zelfredzaamheid van hun kind en bieden ondersteuning bij moeilijkheden. 3. Aansprekende discipline hanteren Wanneer de omgeving duidelijk en voorspelbaar is, ontwikkelen kinderen zich het best. Aansprekende discipline betekent dat ouders duidelijke regels stellen, op een heldere manier instructies geven en snel reageren wanneer het kind ongewenst gedrag vertoont. 4. Realistische verwachtingen hebben van het kind Ieder kind is uniek en ontwikkelt zich in zijn eigen tempo. Wanneer ouders te veel van het kind verwachten of willen dat het meteen alles goed doet, kunnen er problemen ontstaan. Ieder kind maakt fouten – meestal niet met opzet. 5. Als ouder goed voor jezelf zorgen Geen enkele ouder is perfect en opvoeden is iets dat iedereen met vallen en opstaan leert. Wanneer ouders goed voor zichzelf zorgen en genoeg rust en ontspanning krijgen, kunnen ze makkelijker geduldig, consequent en beschikbaar zijn voor hun kinderen. 17 opvoedvaardigheden Deze vijf basisprincipes zijn praktisch uitgewerkt in 17 opvoedvaardigheden die positief contact bevorderen, gewenst gedrag bevorderen, nieuwe vaardigheden en gedrag aanleren, en ongewenst gedrag leren hanteren. Positief contact bevorderen ∙ 1 Tijd, aandacht geven ∙ 2 Praten met kinderen ∙ 3 Genegenheid tonen Gewenst gedrag bevorderen ∙ 4 Prijzen, complimentjes geven ∙ 5 Positieve aandacht schenken ∙ 6 Boeiende activiteiten ondernemen Ongewenst gedrag hanteren ∙ 7 Basisregels overdragen ∙ 8 Direct aanspreken ∙ 9 Gepast negeren ∙ 10 Heldere, duidelijke instructies geven ∙ 11 Logische consequenties trekken ∙ 12 Stilzitten ∙ 13 Time-out toepassen Nieuwe vaardigheden en gedrag leren ∙ 14 Voorbeeldgedrag tonen ∙ 15 Spontane leermomenten gebruiken ∙ 16 Vragen, vertellen, voordoen ∙ 17 Gedragskaarten gebruiken Wil je meer weten overdeze opvoed methode? Triple - p Zoals in de triple-p gesteld wordt is het erg belangrijk om als ouders goed voor ons zelf te zorgen, immers als het goed met jou gaat kun je er zijn voor je kinderen, opvoeden gaat daarnaast ook makkelijker wanneer het goed met jou gaat!! Kinderen met ADHD vragen meer van jou als ouder, zorg daarom dat je toekomt aan tijd voor jezelf Dit kan in kleine dingetjes, een keer naar een vriendin toe, een uurtje sporten, een wellness avondje thuis, samen met je man/ vrouw uit eten in eigen huis of gewoon even alleen om een boodschapje weg. De boodschap is zorg goed voor jezelf en doe dat op een manier wat bij jou past en jouw gezin! In het leven van jouw kind staan emoties centraal, bij ADHD is het soms moeilijk om die emoties goed te begrijpen en te hanteren. Als we praten in mogelijkheden kunnen we het hebben over aanleren middels spel. In de praktijk maak ik gebruik van het spel spring kikker spring In dit spel worden kinderen gestimuleerd te ontdekken welke gevoelens er bestaan en in welke situaties die gevoelens kunnen ontstaan, na te denken over waarom die gevoelens er zijn en wat ze kunnen doen om zich beter te voelen De volwassen leidt het spel, dmv vragenkaartjes [ die je eerst zelf selecteerd ] worden situatie geschetst en mag het kind op een gevoelscirkel gaan staan. Ook is er een vraagteken cirkel en een oranje vierkant. Dit vierkant is bedoeld om het kind te vragen daar te gaan staan en dan te bespreken wat het kind kan doen om zich beter te voelen. Onderwerpen die we zouden kunnen bespreken; ∙ Omgaan met gevoelens ∙ Rekening houden met gevoelens van anderen ∙ Lichaamstaal: Hoe kun je zien hoe iemand zich voelt? Soms kan iemand niet over zijn gevoelens praten maar kun je wel iets aan zijn gezichtsuitdrukking of houding zien. ∙ Herkenning: we vragen het kind regelmatig of ze willen herhalen wat een ander kind zojuist heeft verteld en of zijn dat ook weleens ervaren. ∙ Bewust worden van gevoelens: Door de gevoelens die we bij kinderen vermoeden, onder woorden te brengen, helpen we de kinderen zich bewust te worden van gevoelens ∙ Erkenning: Iedereen kan bepaalde gevoelens hebben, er zijn geen verkeerde of rare gevoelens. Erover praten kan heel belangrijk zijn, maar we mogen kinderen nooit dwingen. Dit spel kunnen we gebruiken met meerdere kinderen of juist met een gezin, ouders, broertjes, zusjes.Mogelijkheden, ook in de opvoeding en omgang met kinderen die ADHD hebben! Wil je meer informatie over begeleiding in jouw gezin of individuele begeleiding voor jouw kind? Neem dan contact met ons op. https://www.chronika.nl/c-3573592/maandag-1-augustus-2016/ https://www.chronika.nl/c-3573592/maandag-1-augustus-2016/ "Goedemorgen, 1 Augustus alweer, ook vandaag staat er weer een blog klaar. Vorige week hadden we het over opvoeden met ADHD in je gezin, hoe dat is en hoe je toch mogelijkheden kan zien. Een kind met ADHD betekend in een gezin een uitdaging, dit omdat kinderen zoals eerder besproken impulsief zijn en de consequenties van hun gedrag niet overzien. Ruzie overkomt ze vaak gewoon omdat ze eerst doen dan denken, zijn dan boos of verdrietig en snappen dan vaak eerst niet goed waardoor het komt, eigen inzicht is niet vanzelfsprekend, ze hebben hulp bij nodig bij relativeren. Je kan een kind helpen door een veilig en stimulerende omgeving te bieden, zorg voor duidelijkheid, overzicht en een veilige omgeving. Ik hoor je denken, ik herken best veel van ADHD in mijn kind maar is dit wel ADHD? Er is ook een andere mogelijkheid, Beelddenken...dit is het onderwerp van deze week, wat is beelddenken en hoe kan het dat het zoveel lijkt op ADHD??"Beelddenken en faalangsMijn kind reageert zo anders, denkt heel anders….hoe komt dat toch? Misschien is jouw kind wel een beelddenker,maar om die vraag te kunnen beantwoorden moeten we eerst weten wat een beelddenker is. Een beelddenker denkt letterlijk in beelden, waar het woord boom genoemd wordt ziet een beelddenker niet het woord maar de complete boom voor zich. Beelddenkers zijn kinderen met creatieve gedachten en grappige uitspraken. Maar luisteren is lastig en structuur al helemaal, iets wat niet vanzelfsprekend is. Accepteer dat uw kind een andere manier van denken heeft. Kinderen kunnen al snel faalangst ontwikkelen. Beelddenken is ‘anders denken’ waarbij gebruik wordt gemaakt van alle zintuigen en er zo een totaalbeeld ontstaat. Woorden vertalen beelddenkers eerst in beelden om ze te kunnen begrijpen. Beelddenkers handelen vanuit intuïtie.Een beelddenker probeert zich een beeld te vormen hoe niet-vuile kleren of hoe schone kleren er-uit-zien, om van daaruit pas iets met de oproep te (kunnen) doen. Het beeld van schone kleren is er direct. Maar…hoe zien niet-vuile kleren er eigenlijk uit?Een beelddenker antwoord niet op GROEN op de vraag welke kleur het gras heeft maar met bijvoorbeeld; Geel met groen en een beetje bruin of; allemaal sprietjes. [ Ben je bij het stellen van een vraag aan een kind, bewust van dit proces. Ter illustratie. zeg niet: ‘Maak je kleren niet vuil!’ maar ‘Houd je kleren schoon!’?] Kinderen moeten het communiceren nog aanleren en het beelddenken maakt het ingewikkelder.Wat is faalangst;Faalangstige kinderen ontwikkelen een denken vanuit een negatief zelfbeeld. De vrees om te mislukken staat centraal. Dit bepaalt hun denken. `Ik ben dom.` `alles wat ik doe mislukt `Als ze maar begrijpen wat ik zeg!`Maar wat gebeurt er bij beelddenken en faalangst?We hebben een linker en een rechter hersenhelft en beide hebben ze andere functies o.a. Bij faalangst neemt de linkerhersenhelft de leiding . Dit betekent dat we bij (faal)angst gericht zijn op details en we niet meer het geheel overzien. Een beelddenker heeft juist dat geheel nodig, vanuit het geheel kan een beelddenker leren Omdat de linkerhersenhelft het overneemt is het overzicht kwijt, ook het vermogen om informatie te verwerken op zijn of haar manier is weggevallen. Daardoor zien we veel kinderen faalangst ontwikkelen die voornamelijk leren vanuit het rechterhersenhelft, het beeld- denken. Beelddenken en faalangst gaan niet samen. Denk maar eens aan het feit dat je een ongeluk ziet gebeuren, je bent meteen gericht op het slachtoffer en vergeet de omgeving. Je bent gericht op details en verliest het geheel (de omgeving) uit het oog. Je handelt vanuit je linkerhersenhelft. Linkerhersenhelft is gericht op: Rechterhersenhelft is gericht op: Analyse Geheel Auditief sterk Visueel sterk Taal Beeld Tijd en volgorde Gelijkheid Wetenschappelijk onderzoek: Uit onderstaand wetenschappelijk onderzoek kwam naar voren dat de linkerhersenhelft de leiding neemt bij (faal)angst. We zijn onder stress en angst gericht op details en overzien het geheel niet meer. Het National Institute of Mental Health bij Washington DC heeft onderzoek gedaan naar de werking van het brein en (faal)angst. De neuroloog Ahmad Hariri (2002) heeft dit onderzoek geleid. Bij dit onderzoek is gebruikgemaakt van een fMRI (functionele Magnetic Resonance Imaging). Een fMRI kan beelden vangen van een brein in actie. Personen binnen in de fMRI werden verschillende opdrachten gegeven om te kijken welke gebieden van het brein actief zijn bij een bepaalde opdracht. Tijdens het onderzoek liet men personen naar beelden van scènes kijken. Met de fMRI werd gekeken welke gebieden van het brein actief waren bij het zien van beelden met geweren, zwaaiende slechteriken of vergelijkbare situaties. Het onderzoek liet zien dat de linkerhersenhelft de leiding neemt bij faalangst. Op school loopt een beelddenker regelmatig vast, ze kunnen moeilijk meekomen in het talige onderwijs Zij denken niet in woorden, maar in beelden. Daarom wordt het lesmateriaal in de klas niet begrepen en onthouden, vakken waar vooral problemen te verwachten zijn; spel-, taal-, lees- en rekenfouten. er ontstaan leerproblemen. In het talige onderwijs ligt veel nadruk op volgorde en details en deze manier van denken is voor een beelddenker erg moeilijk, een beelddenker kijkt niet naar verschillen maar juist naar overeenkomsten het het geheel….Gevolgen voor het kind zijn al snel dat het zich onbegrepen voelt en dit kan ook gevolgen hebben voor de sociaal-emotionele ontwikkeling. Het kind kan een negatiefzelfbeeld en faalangst ontwikkelen. Het kind kan gefrustreerd raken en het zelfvertrouwen kan afnemen met als gevolg prikkelbaar, snel boos, teruggetrokken etc..faalangst zien we vaak samengaan binnen het onderwijs, omdat het onderwijs niet aansluit bij de manier van leren van beelddenkers. Het lukt een beelddenkend kind niet goed meer om onder stress zijn voorkeurs denken/ beelddenken te hanteren; vanuit het geheel, het overzicht. Hij wordt gedwongen door de stress zich op de details te richten. Het kind blokkeert nog meer… De faalangst is ontstaan! Samengevat: Beelddenken en faalangst; beelddenkers zijn gevoelig voor faalangst. Binnen het onderwijs ontwikkelt een beelddenker sneller faalangst. Dit komt vooral omdat bij faalangst het kind automatisch zijn linkerhersenhelft inschiet. En de beelddenker heeft zijn rechterhersenhelft nodig om te leren!! Het kind verliest het overzicht en is zichzelf letterlijk en figuurlijk kwijt Het is niet altijd eenvoudig om vast te stellen of je kind een beelddenker is of niet, hiervoor zijn wel richtlijnen ∙ Kan je kind goed puzzelen? ∙ Houdt je kind veel van TV kijken en/of spelen op de spelcomputer? ∙ Speelt je kind graag met constructiespeelgoed (Lego, duplo etc.) ∙ Heeft je kind een levendige verbeelding en kan hij/zij daardoor op gaan in zijn/haar fantasiewereld? ∙ Wordt je kind makkelijk afgeleid? ∙ Moet je instructies vaak herhalen voordat taken worden uitgevoerd? ∙ heeft je kind laat leren lopen? ∙ Wiebelt je kind veel? ∙ Reageert je kind volgens het principe: eerst doen en dan pas denken? ∙ Is je kind overweldigend aanwezig op verjaardagen en in pretparken? (na eerst de kat uit de boom te hebben gekeken) ∙ Denkt je kind erg zwart-wit? ∙ Is je kind erg perfectionistisch, heeft het moeite met kritiek en wil je kind niet falen? ∙ Wint je kind graag en is het een slechte verliezer? ∙ Herinnert je kind zich gebeurtenissen heel gedetailleerd (zelfs van jaren geleden)? ∙ Heeft je kind problemen met het vasthouden van een pen, slecht handschrift? ∙ Heeft je kind een allergie, last van astma of veel oorontstekingen (gehad)? ∙ Heeft je kind een goed gevoel voor humor (creatieve woordspelingen)? ∙ Heeft je kind een voorkeur voor zachte stoffen en bijvoorbeeld een hekel aan harde knoopjes en etiketten in de kleding? Bron: Linda Kreger Silverman Ph.D. "omgekeerd Briljant" Heb je 10 of meer keer ja aangevinkt? Dan is jouw kind waarschijnlijk een beelddenker en heeft jouw kind een voorkeur voor visueel ruimtelijk leren. De chaos in zijn of haar kamer, vergeten van alle te doen, alles tegelijk doen , het ontbreken van tijdsbesef, problemen met klokkijken, dagen van de week, seizoenen, dagindeling en begrippen als gister en morgen komen vaak te laat en niet goed presteren onder tijdsdruk…langzaam vallen de puzzelstukjes misschoen wel op zijn plek en lijkt het erop dat jouw kind een beelddenker is Maar dan is er natuurlijk nog de vraag hoe kunnen we dan omgaan met ons beelddenkende kind? Om beelddenkertjes te helpen zijn hier een paar tips; ∙ Zorg dat de opdrachten die je je kind geeft kort en duidelijk zijn ∙ Opdrachten moeten overzichtelijk zijn en ook uitvoerbaar ∙ Wees kort maar krachtig, gedachte dwalen anders zomaar af ∙ Betrek het kind bij aan te leren vaardigheden, vaak hebben ze zelf goede ideeën ∙ Herhaal regelmatig of het kind nog weet wat de opdracht was, dit vergeten ze zomaar ∙ Bij elke opdracht/ vraag heeft het kind verwerkingstijd nodig voor het kind in staat is te gaan uitvoeren ∙ Heb als ouder geduld als het gaat om de uitvoering van opdrachten maar ook in de omgang met het kind ∙ Het kind wil alles tot in detail weten, wees daarom duidelijk in de uitleg dit helpt bij de uitvoering ∙ Wees duidelijk en consequent dit geeft veiligheid en rust ∙ Zit niet te dicht op het kind, verzet en dwangmatigheid kunne dan het gevolg zijn ∙ Doe een beroep op het probleemoplossend vermogen en intelligentie, hierdoor kan het kind groeien. Voor de oplettende onder ons, in het vorige blok ging het over ADHD, En een aantal kenmerken van AD(H)D en Beelddenken komen met elkaar overeen. Er is echter ook een verschil. Beelddenkers kunnen bij een duidelijke (dat wil zeggen door hen goed begrepen) instructie geconcentreerd werken. Voor mensen met AD(H)D geldt dat niet. Er zijn verschillende onderzoeken gedaan naar de relatie tussen Beelddenken en AD(H)D. Daarbij is vastgesteld, onder meer door Linda Kreger-Silverman, dat mensen met AD(H)D een voorkeur hebben voor de rechterhersenhelft. Net als beelddenkers. AD(H)D wordt veroorzaakt door een zwakkere linker hersenhelft.Het is opvallend hoeveel beelddenkers er zijn onder mensen met ADHD, bijna alle ADHD-ers hebben een voorkeur voor het denken met de rechter hersenhelft. De zwakke linker hersenhelft zorgt namelijk voor de ADHD. Het gevolg is dat ADHD-ers bij voorkeur in beelden denken, figuratief, en niet sequentieel.[ moeite met volgorde en tempo] ADHD is een neurobiologische stoornis en beelddenken is een manier van denken en leren. ADHD en beelddenken hebben wel een grote overlap. Een bijzonder gevolg van onderwijs op maat en/of een training in beelddenken is dat de ADHD-verschijnselen kunnen afnemen. Kinderen worden minder druk en voelen meer rust in hun hoofd. Het doet goed je hersens te kunnen gebruiken op een manier die bij jou past. Daar kan je veel energie in kwijt. Overeenkomsten tussen ADHD en beelddenken:∙ Aandachtsproblemen ∙ Vergeetachtigheid ∙ Snel afgeleid zijn ∙ Moeite met details ∙ Hyperfocus ∙ Hyperactiviteit ∙ Onrust ∙ Drukte in het hoofd ∙ Slecht tijdsbesef Verschillen tussen ADHD en beelddenken:∙ de mate van extreme drukte ∙ de mate van impulsiviteit Het is altijd verstandig wanneer jouw kind last heeft van de de punten benoemd in dit blog om hulp te zoeken, uitgaan van beelddenken of jist ADHD daar doe je het kind mee te kort. Bij hulpvragen kun je altijd terecht bij je huisarts, die kan samen met jullie overleggen of onderzoek noodzakelijk is en/ of welke hulp er wel dan niet nodig is. Een simpele oefening om te doen met kinderen om de hersenhelften te laten samenwerken is een oefening met de vingers Het kind tikt beurtelings met de duim: de wijsvinger, de middelvinger, de ringvinger en de pink aan. En weer terug: tik de ringvinger, de middelvinger en de wijsvinger aan. Deze oefening wordt een aantal keren achter elkaar gedaan met beide handen tegelijk. Zie de foto In de praktijk maak ik o.a. gebruik van het kinderkwaliteitenspel/ beresterke gedachte voor kinderen/ Help…ik voel zoveel en ik denk me sterk. Materialen die bijdrage aan een positieve ontwikkeling van het zelfbeeld van het kind, Kijken naar de mogelijkheden en de kwaliteiten want die heeft ieder kind!! Vertel het me, ik zal het vergetenLaat het me zien, ik zal het onthoudenLaat me ervaren, ik zal het me eigen maken (oud chinees gezegde) https://www.chronika.nl/c-3578592/maandag-8-augustus-2106/ https://www.chronika.nl/c-3578592/maandag-8-augustus-2106/ “Vorige week hadden we het over beelddenken en hoe lastig het dan kan zijn om goed te communiceren, elkaar te begrijpen en hoe dicht ADHD en beelddenken bij elkaar ligt. Maar dan heb je nog de pubers onder ons…” Praten met je puber Pubers, jonge mensen op weg naar volwassenheid maar ook gewoon nog kind. Een verwarrende leeftijdsfase voor zowel het kind als de ouder Je los maken van je ouders maar ook nog heel hard die ouders nodig hebben, ouders die hun kind moeten leren hun kind los te laten waar vaak het gevoel door ontstaat het kind juist kwijt te raken. Deze veranderingen maken de communicatie tussen jou en je puber vaak lastig. Je puber wil graag zelf gaan bepalen maar heeft ook de begrenzing van zijn ouders nog nodig. Jongeren zijn opzoek naar erkenning, waardering en respect voor hun mening. Dit willen wij als volwassenen óók graag en dit zorgt ervoor dat een communicatie waarin de ouder bepaalt en regels stelt en er weinig ruimte is voor de jongere zelf niet werkt. Communiceren met je kind begint al op jonge leeftijd, voer regelmatig eens een gesprek met je kind, geef de ruimte voor een eigen mening en de ruimte om zichzelf te zijn op deze manier help je je kind een eigen mening te vormen, eigen ideeën en opinies te onderbouwen en heel belangrijk hiervoor op te komen. Het is belangrijk voor je kind zich te ontwikkelen als individu. Als je jong begint met het praten met je kind, echte gesprekken voeren dan is dit een gewoonte waardoor je in de puberteit niet ineen gesprekken wil voeren, je puber zal dan al gewend zijn aan deze gesprekjes zo nu en dan. De gesprekken die je voert met je kind mogen naast de persoonlijke onderwerpen zoals school/ vrienden/ regels etc. ook gaan over andere onderwerpen passend bij de leeftijd denk bij je puber aan muziek/ politiek/ cultuur/ sport/ films etc. sluit an bij de interesse van je kind zo is je kind echt betrokken bij het gesprek en voelt zich erkend. Een jong kind laat zich nog veel vertellen door hun ouders, passen zich nog aan de mening van hun ouders, ouders ervaren dat als goed luisteren. Wanneer je kind in de puberteit komt en een eigen mening krijgt, kritischer zal worden ten opzichte van de mening van hun ouders gaan de ouders hun puber als dwars en slecht luisterend zien. Maar jouw puber is op weg naar volwassenheid en daar hoort een persoonlijke ontwikkeling als het krijgen van een eigen mening bij. Goed praten/ communiceren met je kind in de puberteit, een lastige opgave, realiseer je dan dat een zeer belangrijk onderdeel van praten, luisteren is, wanneer je je kind de ruimte geeft om zijn of haar verhaal te doen zal je merken dat je puber beter aanspreekbaar is. Wanneer je puber door heeft dat je als ouder echt zijn of haar mening wilt horen zal hij of zij meer open staan voor gesprekken en het verzinnen van oplossingen voor de dingen waar jullie samen met je kind tegen aan lopen. Wat ik zelf altijd als heel naar ervaar is wanneer mensen tegen je praten in plaats van met je praten, je krijgt een preek en voelt dan juist verzet. Communicatie moet een dialoog zijn/ van twee kanten komen en elkaar met respect behandelen. Tussen ouders en kinderen is er toch sprake van een gezagsverhouding, groot verschil in leeftijd, kennis en ervaring, hierdoor gebeurt het meer dan eens dat je als ouder toch beland in een monoloog waarin bepalen, commanderen en het zelf beter weten het gesprek bepalen. Pubers komen in verzet, sluiten zich al van het gesprek begrijpelijk dat zouden wij toch ook doen? Heel belangrijk dus; goed luisteren naar wat je kind te vertellen heeft, goed voorbeeld doet goed volgen! Maar wat zijn dan de do’s en don’ts in gesprek met je puber? Don'ts∙ Zeg niet tegen je puber; “je doet dat omdat ik dat zeg” een puber zonder inspraak zet de hakken in het zand. ∙ Dreigen, dreigen met; “als je dat niet doet, dan…” ook dan zet jouw puber de hakken in het zand en sluit hij/ zij zich af voor het gesprek ∙ Geef geen kant en klare oplossingen, jouw puber wil zelf de kans krijgen na te denken over problemen en oplossingen ∙ Ga het gesprek niet invullen, je puber zal zich dan onbegrepen en boos voelen [jij weet helemaal niet hoe ik me voel!] ∙ Spreek je kind aan op gedrag en niet op de persoon bijvoorbeeld; “je bent ook zo slordig” zeg liever; ”je hebt een troep van je kamer gemaakt” onthoudt; gedrag is bij te sturen, persoonlijkheid veel minder. Aanspreken op de persoon roept wederom verdediging op en voelt zich afgewezen. ∙ Bespreek niet teveel onderwerpen in 1x dan lijkt het meer op een verhoor, je puber krijgt dan niet de kans realistisch te reageren op jouw verhaal, teveel informatie in 1x wat het puberbrein niet kan verwerken. Daarnaast schrikt dit ook af, je puber zal denken eenmaal in gesprek kom ik er niet meer vanaf, een volgende keer zal je puber dan veel minder open staan voor een gesprek. ∙ Haal tijden een gesprek geen rand zaken erbij bijvoorbeeld; “Boris doet ook al niets aan zijn huiswerk! ” het gaat over jouw puber en niet over iets of iemand anders. ∙ Betrek dat wat je puber doet niet op jezelf, je puber worstelt met zichzelf en verzet zich tegen jou omdat hij weet jou niet zomaar kwijt te raken, iets wat met vrienden wel kan gebeuren. ∙ Ga niet boos een gesprek in, neem dan even afstand je kind heeft veiligheid nodig en dat geeft je alleen wanneer je zelf rustig een gesprek ingaat. ∙ Respecteer wanneer je kind niet wil praten over een onderwerp, stel het gesprek uit maar geef duidelijk aan dat het gesprek er wel gaat komen en spreek daarbij een moment af. ∙ Laat je niet onder druk zetten door je puber, geef aan dat je wil nadenken voor je antwoord geeft op zijn of haar vraag. Maar wat dan wel? Do's∙ Neem de tijd voor een gesprek, in het gesprek is er dan letterlijk de tijd voor jouw puber om een eigen mening te geven, argumenten te verzinnen en te onderbouwen, je puber krijgt dan de tijd om zijn of haar standpunt uit te leggen. ∙ Durf dingen van je puber aan te nemen, je kan ook leren van jouw puber! Je puber zal hierdoor groeien in zelfvertrouwen ∙ Toon interesse in je puber zijn of haar gedachte en gevoelens hierdoor staat je puber eerder open voor suggesties en ideeën van jou als ouder ∙ Stel open vragen; “wat is jouw mening hierover?” ∙ Benoem concreet het onderwerp wat je wil bespreken, schep duidelijkheid zodat je puber weet wat hij of zij kan verwachten; “ik wil graag even met je praten over…” ∙ Neem oplossingen van je puber serieus en bespreek samen de haalbaarheid, er komt vanuit jouw puber dan ook een conclusie. Is deze conclussie volgens jou als ouder niet de juiste bedenk dan of je jouw puber de ruimte kan geven om daar proefondervindelijk achter te komen of te wel laat het misschien maar gebeuren. Wie weet gaat het goed, wie weet niet maar daar leren ze van, ervaren en fouten herstellen. Jij leert ze hiermee Zelfstandigheid en verantwoordelijkheid. ∙ Soms is het beter een gesprek te stoppen en er later op terug te komen, wanneer je het niet eens bent met elkaar en er niet uit komt kun je beter luisteren naar elkaar en op een later moment het gesprek verder voeren, de tijd nemen na te denken over wat de ander heeft gezegd en eventueel tot nieuwe inzichten komen ∙ Is het voor jou of je kind moeilijk om een gesprek te voeren denk dan eens aan het schrijven van een brief of heel modern een email sturen, sms of WhatsApp bericht. In sommige gevallen breekt dit de moeite van een echt gesprek. Let op!! Doe dit niet in plaats van een gesprek maar gebruik het als opening van een gesprek. Het voordeel hiervan is dat je eerst kan na denken voor je reageert. ∙ Ga samen opzoek gaan naar informatie kan een goed hulpmiddel zijn, je geeft meteen de boodschap af dat jij ook niet altijd alles weet en antwoorden hebt, je betrekt je kind hierdoor extra bij het gesprek ∙ Probeer vanuit de “ik” boodschap te praten, “ik maak me zorgen als je te laat thuiskomt” i.p.v. “Nu ben je alweer te laat thuis!” Je benoemt hiermee jouw gevoel, stimuleer je kind om dat ook te doen. Door op deze manier te praten komt de boodschap beter aan bij jouw puber. ∙ Ook al wil je zelf graag even zitten voor een gesprek, de beste gesprekken ontstaan vaak tijdens een activiteit, in moeilijke gesprekken is oogcontact tijdens een gesprek niet nodig e dit geeft “ruimte” ∙ Doe zo nu en dan even iets leuks met je puber, aandacht voor jouw puber bevordert de communicatie ∙ Wees altijd eerlijk naar je puber! Sommige onderwerpen vind jij als ouder misschien ook wel moeilijk, wees hier eerlijk in zodat je puber de boodschap krijgt dat ook moeilijk onderwerpen bespreekbaar zijn. ∙ Goede momenten om te praten zijn ook aanknopingspunten in het dagelijkse leven. Een wel erg vrouwonvriendelijke seksueel getinte muziekclip die voorbij komt kan een mooie aanzet zijn tot een gesprek over seksualiteit, een vervelend incident op school kan leiden tot een goed gesprek over pesten en een artikel in de krant kan een uitstekende aanleiding zijn voor een gesprek over privacy op internet. Filmpje van J/M effectief communiceren met je kind Het opvoeden van pubers is niet altijd makkelijk, maar we zijn allemaal puber geweest en weten dus vaak nog wel hoe het voelde, onzekerheid, en je onbegrepen voelen, opzoek zijn naar zelfstandigheid, verliefd worden, onverschillig zijn, uit willen slapen, laat op bed, grensen verkennen etc..we hebben het allemaal meegemaakt. Bij ons in huis leven 3 pubers, ze gaan tegen elkaar in, zoeken elkaar op, willen “hun eigen ding” voelen zich regelmatig onbegrepen en zoeken ons op voor een goed gesprek of we zitten samen stil bij elkaar voor een koffie/ thee momentje. Het ene moment zit je rustig in een goed gesprekje en het volgende moment is je puber boos en is wereld maar stom! Gierende hormonen, opgroeien van kind naar volwassenheid, het valt niet mee! Met de ene puber lukt het gemakkelijker dan met de andere, maar voor iedere puber is het belangrijk dat er communicatie [mogelijk] is, passend bij jouw puber! Door te kiezen voor een benadering waarin je kind de ruimte krijgt om een mening te vormen, argumenten te geven en samen met jou als ouder naar oplossingen te zoeken, lukt dit meestal wel. Kijken naar dat wat je puber aangeeft en nodig heeft opent de deur naar mogelijkheden Heb je naar aanleiding van dit artikel vragen of wilt u een persoonlijk advies? Mail dan naarinfo@chronika.nlovv communiceren met mijn puber. https://www.chronika.nl/c-3605206/maandag-29-augustus-2016/ https://www.chronika.nl/c-3605206/maandag-29-augustus-2016/ "6 weken heb je geleefd in de vakantiesferen, geen wekker, rustig wakker worden, uurtje langer in de pyjama, rustig koffiedrinken alles op een laag pitje. Maar dan is het toch weer tijd om terug te keren naar de realiteit. Hier in het Noorden beginnen we vandaag weer" Voorbij is de zomervakantie. Na 6 weken wacht de zware taak voor ouders en kinderen om weer terug te keren naar de realiteit van wekkers- werk- school- sport- kinderfeestjes en wat nog niet meer! Na de eerste schooldag vragen de kinderen alweer wanneer het weer vakantie is. De wekker klinkt hard en onverbiddelijk en je staat enigszins verward weer naast je bed, wie moet naar school en hoe laat? Als je bijna klaar bent bedenk je je ineens dan je peuter van drie, vier is geworden in de vakantie en nu ook naar school moet, nog een tasje klaar maken! Het ritme weer oppakken, het valt allemaal niet mee! Hier onder een aantal tips om het ritme weer op te pakken met elkaar;Kinderen vinden het fijn om te weten waar ze aan toe zijn, om ze te helpen overzicht te krijgen kun je samen een planning maken, denk bijvoorbeeld aan het maken van een planbord; Je helpt hiermee je kind maar krijgt zelf ook overzicht in de vaste planning van de week. Denk o.a aan de volgende punten; - Wanneer heb ik gym - Wanneer moet ik overblijven - Op welke dag is welke juf/ meester - Zodra sport weer begint kun je die er ook bij plaatsen. - Wanneer ben ik bij de bso Om de ochtenden stress te voorkomen is het verstandig om de avonden alvast zoveel mogelijk voor te bereiden voor de volgende ochtend; kleding, sportkleding en broodtrommeltjes klaar leggen etc.Een goede planning draagt bij aan een rustigere start van de ochtend. Door je wekker iets eerder te zetten geeft je dat de ruimte zelf op te starten zonder de drukte van kinderen om je heen.Als de schoolweek is begonnen is het handig om niet meteen veel andere drukte te plannen in de eerste week, de structuur van school oppakken kost jou en je kind tijd, neem dus naast de eerste verplichtingen voldoende rust!Probeer de eerste dag/ week iets meer tijd te nemen om je kind naar school te brengen, het is toch altijd even spannend zo net na de vakantie.Als je kind extra zorg nodig heeft heb je naast deze punten ook te maken met extra veranderingen die misschien hebben plaatsgevonden in de vakantie, ga je direct naar de juf/ meester, of wacht je een paar dagen? Het is verstandig om voor jezelf helder te hebben wat kan wachten en wat niet; - nieuwe medicatie - nieuwe ontwikkelingen van de gezondheid of gedrag - nieuwe behandelaars - nieuwe of extra therapie Er kan in een vakantie van alles veranderen ten aanzien van de zorg van jouw kind. Het kan handig zijn om een lijstje te maken met deze punten die je met een begeleidend briefje aan de leerkracht geeft met of zonder verzoek om op korte termijn een gesprek te hebben over jullie kind. Een briefje voorkomt dat je direct bij juf staat die meestal veel ouders om zich heen heeft staan, immers iedereen wil iets vertellen en jij wil juist wat privacy. Hoe was jullie vakantie, is voor jou het goed dat de vakantie weer begint of had de vakantie nog wel langer mogen duren? Ik ben benieuwd naar jouw verhaal! https://www.chronika.nl/c-3614459/maandag-5-september-2016/ https://www.chronika.nl/c-3614459/maandag-5-september-2016/ "De vakantie is voorbij, de scholen zijn weer begonnen! Kinderen hebben vaak veel te vertellen in de klas over hun belevenissen, onze kinderen mogen vaak een tekening maken in de klas over de vakantie, dit is niet voor niets, kinderen kunnen op papier vaak kwijt wat ze met woorden niet kunnen zeggen, maar hoe bekijk je zo’n tekening, zie jij alleen de kleurtjes en vormen of analyseer je de tekening en zie je de emotie? Kun je emotie eigenlijk wel zien in tekeningen? Zijn er andere boodschappen die een kind onbewust laat zien in hun tekeningen?" Mogelijkheden van Kindertekeningen. Om te beginnen is tekenen voor kinderen gewoon een fijne bezigheid, en dat is ook het allerbelangrijkste. Natuurlijk is het zo dat je niet altijd een kindertekening moet willen analyseren én dat hoeft ook helemaal niet! Maar soms wanneer een kind vastloopt en het onze hulp nodig heeft kan je via tekeningen meer informatie krijgen over wat het kind bezighoudt. Is jouw kind al thuisgekomen met een mooie tekening over de vakantie of misschien van de eerste schoolweek?? Toen mijn zoon thuiskwam met een tekening betrapte ik mezelf erop dat ik eerst vluchtig keek en zei, ja leuk...Mijn zoon liep weg en zei boos, leuk!? "mama heb je niet goed gekeken. Ik stopte met tafeldekken en liep naar hem toe, ik vroeg of ik tekening nóg een keer zou mogen zien, onzeker en met enige tegenzin kwam hij met de tekening bij mij. Al pratende over zijn tekening kwam ik erachter dat hij een lege stoel had getekend. Ook vielen mij de donkere kleuren op, bruin, zwart, grijs en een beetje blauw. Al gauw ging het gesprek over zijn vriendje die het jaar over moet doen en nu dus niet meer bij hem in de klas zit. Vandaar een lege stoel en de donkere kleuren omdat hij verdrietig, boos en teleurgesteld is. De felle blauwe kleur verklaarde hij als dat mama altijd zegt dat er voor alles een oplossing is als je maar goed kijkt. Blauw is de lucht zonder de zon mama, met zon is alles mooi zonder zon, bijna." Wat was ik blij dat ik de tijd voor zijn tekening nam en uiteindelijk voor zijn gevoel. De volgende dag kwam hij opgewekt uit school, mama vandaag geen tekening want buiten schijnt de zon en vanmiddag gaan we samen buiten spelen. Komt jouw kind thuis met een tekening dan is mijn advies, neem hier even de tijd voor. Laat de was even liggen. Leg je telefoon aan de kant en neem even de tijd. Wanneer je goed kijkt [en samen praat over de tekening] kan dit weleens veel meer zijn dan slechts een tekening. Kort een stukje geschiedenis; Vanaf 1928 verzamelde Rhoda Kellog zo’n vijfhonderdduizend kindertekeningen uit de hele wereld, ze vond universele thema’s en kenmerken voor de ontwikkeling van de kindertekening, over de hele wereld ontwikkelen kinderen dus globaal op dezelfde manier, en deze ontwikkeling verloopt spontaan zonder invloed van buitenaf. Belangrijk; Tekenen moet net als spelen een middel zijn om zijn innerlijke wereld te duiden en concreet te maken. Je kan stellen dat vanaf het moment dat Rhoda Kellog onderzoek had gedaan naar kindertekeningen we inzicht hebben gekregen in wat gemiddeld is bij kinderen en wat niet. Bij kindertekeningen kun je dus meer informatie verzamelen dan je op het eerste gezicht zou denken. Ieder kind tekent bewust/ onbewust wat ze nog niet onder woorden [kunnen] brengen. Wat en hoe een kind tekent hangt ook af van de kennis, het vermogen en de interesse van het kind. Immers een kind van 8 heeft al veel meer kennis dan een kind van vier. Kindertekeningen zijn een hulpmiddel bij communicatie, belangrijk is om te beseffen dat het gaat om de interpretatie van het kind die de tekening heeft gemaakt. Betrekken van het kind bij de uitleg van de tekening is dus heel belangrijk. Vergeet niet dat wat al eerder benoemd, een kind tekent in de eerste plaats omdat het leuk is en een kind eenvoudigweg niet anders kan, een kind speelt van naturen, hoe dit zit?? Dat kunnen jullie lezen in mijn vervolg blog, Voor nu geniet van jouw [creatieve] kind. Om samen het praten over wat je kind meemaakt te bevorderen/ stimuleren heeft Chronika een paar mooie boeken in het assortiment, KLetsboeken https://www.chronika.nl/c-3623985/maandag-12-september-2016/ https://www.chronika.nl/c-3623985/maandag-12-september-2016/ Wat kan ik altijd genieten van mijn kinderen, onze kleinste meisje speelt graag met vriendinnetjes, in het speelhuisje met de poppen, fietsen om huis, of spelen op het gras met een bal en onze jongste zoon, die voetbalt, speelt politie en boefje of "verkeertje" zoals hij dat noemt, verkeersregels leren op de fiets en 1 politie die je bekeurt óf atletiek, rennen om huis of verspringen op het veld, niets is te gek! En onze oudste die is creatief en maakt van niets, iets, breien, haken, knutselen met materialen die voorradig zijn. Genieten met een echte hoofdletter "G" Vorige week hebben we het gehad over de mogelijkheden van kindertekeningen en daarop volgend gaan we het nu hebben over spel. Mogelijkheden van spelen Gewoon ontspannen plezier hebben, spelen met verschillende materialen, Je verkleden en even in de rol van een ander stappen, torens bouwen, met auto's rond racen of je pop verzorgen. Het kind en vaak ook de ouders staan er (gelukkig) niet bij stil hoe belangrijk dit spel is voor het kind Het belang van spel De persoonlijke ontwikkeling van een kind gaat ook via speen, heeft invloed op de ontwikkeling op de intelligentie, het sociale vlak, het motorische vlak en ook het emotionele vlak. Plannen, Nadenken, Vooruitplannen Het kind leert onder andere zijn/ haar omgeving kennen, Problemen op te lossen Én leren hoe van alles werkt. Door te klauteren, springen, rennen, fietsen etc. stimuleert de grove motoriek, knutselen, tekenen, en spelen met constructiemateriaal als bijvoorbeeld lego wordt de fijne motoriek gestimuleerd. D.m.v. rollenspel/ verkleden krijgen kinderen inzicht in emoties, zowel van zichzelf als van een ander. Ze leren omgaan met deze emoties en leren controle te krijgen over hun emoties. Je ziet dus dat spelen van wezenlijk belang is voor kinderen. Samen spelen bevorderd ook nog eens de sociale vaardigheden, samen delen van speelgoed, rekening houden met de ander, op je beurt wachten, om de beurt een rol spelen draagt bij aan begrip voor de ander en komen tot gezamenlijk spel. Spel kan ook helpen om te leren omgaan met angsten van een kind. Voorbeeld; Een meisje van 6 was door een ontmoeting met een hond die tegen een hek op sprong al blaffend, bang geworden voor honden. In haar spel was haar pop bang voor honden. Het meisje speelde met haar poppen en zij was de moeder voor haar pop, ze stelde de pop gerust. Als moeder van de pop verzon ze redenen waarom de pop niet bang hoefde te zijn (er zat een hek voor, mama was toch bij haar, de hond van de buren was toch niet eng et cetera). In het dagelijks leven had dit ook effect en langzaam nam de angst voor honden bij het meisje weer af. Spel neemt dus een belangrijke rol in tijdens het opgroeien van een kind, het is daarom ook van belang dat kinderen zoveel mogelijk spelen, alleen maar ook samen spel is van essentieel belang bij de ontwikkeling van een kind. Als ouder, maar ook als hulpverlener is er ook veel op te maken uit het spel van het kind. Vaak wordt er dan ook gebruik gemaakt van spelobservatie wanneer een kind binnen de hulpverlening terecht komt. Zo wordt er onder andere gekeken naar hoe het samenspelen gaat, of het kind om kan gaan met verlies, of het kind zich aan de regels houdt, of het kind met slimme oplossingen komt en of het kind fantasie heeft. Al deze zaken zeggen iets over het kind. Het observeren van het spel geeft belangrijke informatie over wat het kind op dat moment bezighoudt, hoe het zichzelf ziet en hoe het de belangrijke mensen om zich heen ziet. Zo zien we vaak bij kinderen die een nare ervaring hebben gehad, dat de ervaring terugkeert in het spel. Voorbeeld; Een klein meisje dat een tijd lang sonde afhankelijk was, was veel onrustig, kwam niet tot spelen, en huilde bij het zien van eten. Er was niet veel wat haar kon afleiden. Op een goed moment besloten we het meisje een dokterstasje te geven met een popje en sondemateriaal. In het begin wilde ze er niet veel van weten, maar op een goed moment pakte ze de pop en de spulletjes en ging ermee aan de slag, ze bracht de sonde in, luisterde met de stethoscoop en troostte haar popje. De verwerking was in gang gezet. Dagelijks kon het meisje een poosje spelen met de spulletjes en na verloop van tijd kwam er meer rust in het lijfje en kreeg ze meer ruimte voor ander spel. Voor het meisje was het inbrengen van de neussonde een terugkerende handeling, door de spanning die haar dit opleverde blokkeerde ze als het ware, door het aanbieden van de pop en de materialen kon ze op haar eigenmanier de emoties “spelen” wat ze in woorden niet kon vertellen. Niet in woorden, maar in spel. Dat is de taal van een kind. Kinderen verwerken met spelen alledaagse gebeurtenissen. Wanneer die gebeurtenissen of ervaringen te heftig zijn om zelf te verwerken, heeft een kind hulp nodig een goede manier is om dat via spel te bieden. Door een gebeurtenis in het leven van een kind kan een kind kan dan blijven steken in zijn sociaal emotionele ontwikkeling, wat kan leiden tot soms ernstige gedrags- en/of leerproblemen. Een kind kan deze signalen ook jaren later vertonen, waarbij het lijkt of het kind er in eerste instantie weinig last van had. Zoals hierboven beschreven had dit meisje een trauma door de neussonde maar het kunnen ook hele andere ervaringen zijn. Denk bijvoorbeeld aan pesten, ziekenhuisbezoekjes, verpleegkundige handelingen,.…allemaal gebeurtenissen in een leven die voor problemen kunnen zorgen. Maar ook het verhuizen van het beste vriendje het overlijden van een opa of oma of zelfs een huisdier kunnen voor problemen zorgen bij een kind. Een kind geeft vaak signalen af als; Bang gevoel Angstige gedachten Prikkelbaarheid Meer huilen Concentratieproblemen Boosheid Conflicten met andere kinderen of Juist teruggetrokken gedrag Weer gaan broekplassen Niets meer willen Slaapproblemen etc... Spel begeleiding kan ook ingezet worden bij problemen op de volgende gebieden: Traumatische ervaringen, zoals het verlies van belangrijke personen, Kindermishandeling Veranderingen in de thuissituatie of gezinssamenstelling; Emotionele problemen, zoals problemen met het uiten van gevoelens, een gebrek aan zelfvertrouwen, een negatief zelfbeeld en hechtingsproblemen Sociale problemen, waaronder moeilijkheden in de omgang met leeftijdgenoten of volwassenen Bij jonge kinderen tot een jaar of 12 werkt het vaak goed om middels spel te begeleiden, vanaf 12 jaar is het ook vaak vanwege interesse goed om een beroep te doen op de creativiteit. Spel gebruiken om het kind weer verder te helpen, ieder op zijn of haar eigen manier! Herken je dit bij jouw kind en wil je hierover praten? Neem gerust contact met ons op. Chronika werkt samen met een orthopedagoog, samen met jou kijken we wat de problemen zijn en of begeleiding jullie verder kan helpen en in welke vorm. https://www.chronika.nl/c-3632771/maandag-19-september-2016/ https://www.chronika.nl/c-3632771/maandag-19-september-2016/ "Vorige week hebben we het gehad over het belang van spelen, hoe een kind het spel gebruikt om te ontdekken maar ook verwerken van gebeurtenissen. Kinderen voelen zich veilig tijdens spel en kunnen door middel van spel ook makkelijker communiceren. Jonge kinderen spelen over het algemeen graag met poppen, poppen maken het kinderen gemakkelijk om de magische wereld van fantasie binnen te gaan, ze kunnen in die wereld creëren wat ze op dat moment in hun leven nodig hebben. Poppen leggen dikwijls de innerlijke wereld van het kind bloot. Poppen kunnen wij als volwassenen ook inzetten als [pedagogisch] hulpmiddel, hiervoor gebruiken we de handpop"De handpop gebruiken als pedagogisch/ therapeutisch hulpmiddel; In dit blog wil ik vooral uitleggen hoe je een handpop kan inzetten als hulpmiddel. Natuurlijk kan een handpop ook gewoon als speelgoed gebruikt worden voor kinderen, in de poppenhoek op school of tijdens theatervoorstellingen of thuis Maar in dit blog gaan we dus uit van de pop als hulpmiddel. Een handpop kan o.a. als hulpmiddel dienen binnen; ∙ Peuterspeelzaal ∙ [kinder]opvang ∙ Kerkelijk werk ∙ Binnen de zorg [therapeutisch inzetbaar; traumaverwerking/ scheidingen/ misbruik etc.…] ∙ Op scholen [faalangst/ sociale problematiek/ emotionele ontwikkeling/ schoolse vakken als lezen/ schrijven etc.… ∙ In de thuissituatie ∙ Ziekenhuizen ∙ Binnen bibliotheken etc... Een handpop blijft een handpop totdat jij de pop "levend" maakt, dit is vaak nog niet zo makkelijk en vraagt veel oefening, de handpop moet vooral een karakter krijgen, een persoontje worden.en dat is niet hel gemakkelijk als je dat voor het eerst gaat doen. Via de pop je gaan verdiepen in de belevingswereld van een kind vraagt vele uurtjes oefenen, je moet je handpop als het ware leren kennen. De pop is in eerste instantie een nieuwkomer in een bestaande situatie, zowel de kinderen als jij mogen wennen aan de pop in de situatie, slim is om de pop zelf ook te laten wennen, zo krijgt iedereen de tijd om te wennen aan de pop. In veel gevallen willen kinderen de pop helpen en geruststellen en zijn ze blij met de aanwezigheid en kijken ze uit naar de momenten dat de pop weer tot leven komt. De pop, een vriendje voor ieder kind.De handpop kan gebruikt worden in groepen maar ook individueel. Een handpop is overal welkom en maakt alle onderwerpen bespreekbaar, denk eens aan het thema ziek zijn. De handpop is naar de dokter geweest in het ziekenhuis, hij moest op controle, bleodprikken, op de weegschaal, meten en ook even praten over het slangetje [ de sonde] én de dokter heeft hem onderzocht, in een koffertje heeft de handpop materialen mee die de dokter allemaal gebruikt heeft. De handpop verteld zijn belevenissen van het bezoekje. Door met kinderen samen het artsen bezoekje te spelen kan een kind verwerken of misschien wel voorbereiden op het bezoekje aan de kinderarts. De pop is een derde persoon en door met de pop te praten kan je erachter komen wat er speelt in het kind. Wil je de pop inzetten bij een thema zorg dan dat de pop altijd attributen bij zich heeft die het thema gericht zijn. De handpop zal door veel kinderen als veilig vriendje worden gezien en daarom kan je de pop ook goed gebruiken om vaardigheden aan te leren op het gebied van sociaal-emotionele ontwikkeling. Vaardigheden die te maken hebben met omgaan met jezelf en met het omgaan met de ander. Bijvoorbeeld; ∙ Leren zelf te spelen ∙ Met andere spelen ∙ Communiceren verbaal en non-verbaal ∙ Ervaren hoe het is om ander gedrag te vertonen ∙ Leren grenzen te verleggen ∙ Nieuwe uitdagingen ∙ Hun wereld relativeren door even in de huid van een ander te kruipen ∙ Oefenen met taal ∙ Oefenen met sociale situaties en conflicten ∙ Assertiviteit oefenen ∙ Spelenderwijs het ontdekken van de wereld “Expressie en spel zijn belangrijk voor de sociaal-emotionele ontwikkeling. Door het expressie geven aan jezelf ontdek je wie je bent. Via spel kun je oefenen met nieuwe vaardigheden, zeggen wat je anders niet zou durven. Spel en expressie zijn spiegels die we ons zelf en andere kunnen voorhouden om te leren en verder te groeien. Door het inzetten van handpoppen krijgt het kind volop de gelegenheid om zich via spel te uiten en expressie te geven aan zichzelf” Ook voor kinderen met een stoornis in het autistisch spectrum/ depressie/ stress/ angst/ faalangst/posttraumatisch stress/ NLD/ verstandelijke berperking of opstandig gedrag kan een handpop heel waardevol zijn., veel kinderen communiceren gemakkelijker met een pop dan met andere kinderen of volwassenen. hierdoor is het soms makkelijker om door de pop erachter te komen wat er speeelt bij het kind. De basishouding bestaat enerzijds tussen de pop karakter geven en anderzijds de pedagogische houding. Dit heeft te maken met visie/ voelen/ denken en handelen in relatie met het kind. Door het gebruik van de handpop ontstaat een “communicatie” driehoek waarbij de dialoog zich niet meer alleen afspeelt tussen jou en het kind maar waar het kind ervoor kan kiezen de pop alleen in te lichten maar waarbij je zelf elementen kan inbrengen als zelf met de pop te gaan praten. Er kunnen dus meer communicatielijnen ontstaan. Een pop heeft een positieve invloed op het pedagogisch klimaat, kinderen voelen zich sneller op hun gemak en meer ontspannen. Wanner je de pop wilt gebruiken als hulpmiddel moet je met een aantal kenmerken van de houding van de pop naar de kinderen toe rekening houden; ∙ Veiligheid ∙ Vertrouwen ∙ Echtheid ∙ Empathie/ betrokkenheid ∙ Respect ∙ Zonder oordelen zijn ∙ Opmerkzaamheid ∙ Zelfbewustzijn ∙ Nieuwsgierigheid Veiligheid; De pop moet het kind o.a. het gevoel geven alles te kunnen zeggen, de pop denkt niet in “goed ”of “fout ”wil graag contact maken kiest geen partij. Vertrouwen; De pop moet integriteit uitstralen, alles wat gezegd wordt niet gebruiken om het kind te schade, het kind praat tegen de pop niet tegen jou!! Vraag dus altijd via de pop of het kind de informatie wil delen. Echtheid; De pop moet het kind het gevoel geven oprecht geïnteresseerd te zijn. Empathie; De pop moet kunnen meevoelen met het kind en de situatie bekijken vanuit het kind Respect; De pop is gericht op het maken van contact maar respecteert de keuze van het kind [nog] niet mee te willen doen Zonder oordelen zijn; De pop moet in staat zijn geen oordelen uit te spreken over het gedrag van het kind of dat wat het kind verteld Opmerkzaamheid; De pop moet veranderingen bij kinderen kunnen waarnemen en benoemen, zowel is gedrag, prestatie en uiterlijk, opmerkzaamheid van de pop draagt bij aan het gevoel van gezien te worden. Zelfbewustzijn; De pop is zich bewust van zichzelf, weet wie hij is wat hij wil en niet wil kent zijn zwakke en sterke punten. Dit om kinderen te helpen zichzelf serieus te nemen Nieuwsgierig; Naast betrokkenheid bij het kind/ kinderen ziet hij ook de wereld om hem heen, de wereld is een ontdekkingsreis, hierdoor is elke houding en onderwerp geloofwaardig te maken. Zoals je kan lezen vraagt het nogal wat om met een handpop te werken, de pop moet een karakter hebben, een echt persoontje zijn om goed inzetbaar te zijn. Het is leuk om bij de pop een fotoalbum te maken, neem de pop mee naar activiteiten maak daar foto’s van en doe die in een album. Zorg bijvoorbeeld voor een koffertje met attributen die horen bij de pop, een knuffeltje of lievelingsspeelgoedje. Om de pop makkelijk te introduceren is het ‘t prettigst voor de kinderen om te zeggen dat je een vriendje hebt meegebracht. Je kan de handpop voorstellen aan de kinderen en vragen iets te vertellen over hem zelf. Zo nodig je de kinderen uit om ook iets te vertellen over zichzelf en is de basis gelegd om te communiceren via de handpop. Heb je vragen over het gebruik van de handpop neem dan gerust contact op, alle vragen zijn welkom! Het gebruik van de handpop, een mooi instrument om te werken met kinderen/ volwassenen. Zou je een workshop willen volgen over het gebruik van de handpop? Kijk dan eens op de website van handpoppen.nl Hier kan je je inschijven voor een workshop handpoppenZelf heb ik ook gebruik gemaakt van de informatie van handpoppen.nl om mijn kennis te verbreden over de handpop. In mijn praktijk maak ik inmiddels gebruik van handpoppen en ik merk dat dit voor kinderen een veilige manier van communiceren is wat bijdraagt aan een goede begeleiding. https://www.chronika.nl/c-3642316/maandag-26-september-2016/ https://www.chronika.nl/c-3642316/maandag-26-september-2016/ Mijn hoofd vol drukte! In ons dagelijkse leven gaat er geen dag voorbij dat we het gevoel hebben in een sneltrein te zitten. Opstaan, aankleden, kinderen klaarmaken voor school, ontbijten, bedden opmaken nog even de was aan zetten en dan racen op weg naar school en hup door naar je werk. Meestal kom je gehaast binnen, en wacht het werk al op je omdat je eigenlijk nooit het gewenste kwartiertje eerder bent om rustig op te startten op je werk. Je bent alleen maar druk, druk, druk…Tussen de middag prop je snel een boterham naar binnen, kinderen ophalen, wegbrengen, en weer ophalen, speelafspraakjes, nog snel naar de supermarkt, koken, sport, kinderen douchen en op bed als een speer door je huis opruimen want morgen, morgen heb je geen tijd… Voor mij was het leven vaak ook zo, veel drukte en veel geren. Eind van de dag was ik op en blij dat ik op bed lag soms nog een uurtje tv of lezen maar vaak direct licht uit en opladen voor een nieuwe drukke dag. De drukte van een gezin die kunnen we niet wegnemen maar goed voor jezelf zorgen zodat de druk je niet overbelast dát kan wel! 5 Tips; ∙ Wees je bewust van een bezigheid, hier bedoel ik mee, concentreer je op een eenvoudige taak zoals het klaar maken van de lunch of het lopend of op de fiets naar je werk gaan. Blijf je richten op deze taak en zorg dat je niet afgeleid wordt, gebeurt dit wel dwing jezelf dan om je weer te focussen op de taak waar je mee bezig bent, net zolang tot je de bezigheid hebt afgerond. ∙ Neem een beetje gas terug bij dat wat je doet, iets minder gehaast je taak uitvoeren, ervaar wat je doet met je lichaam, als je loopt voel dan dat je loopt, ontspan! ∙ Voel je lijf, voel je armen, je benen, je ademhaling. Loop de trap eens een paar keer op en voel wat dit doet met je lichaam, je benen worden zwaar, je krijgt het warm, je hart klopt sneller en je ademhaling versnelt, voel wat er gebeurt met je lichaam als je stopt met trap lopen…je zal merken dat allesweer afneemt, je lichaam krijgt weer rust. ∙ Nem rustig de tijd om samen met je kind [deren ] iets te drnken na school, richt je op die taak en laat je niet afleiden. ∙ Probeer elke dag een uurtje te wandelen zodat je lijf en geest kunnen ontladen. Gebruik deze 5 punten eens een week, en bedenk dat wanneer je even echt de tijd neemt voor de kleine bezigheden dat je lijf en geest weer meer kan ontspannen. Het werkt goed om op te schrijven hoe je je voelde voor en na het bewust bezig zijn van een bezigheid, het opschrijven geeft inzicht in je eigen gevoel. Je zal zien dan je langzaam meer rust zal ervaren. We kunnen eenvoudigweg niet zonder eenvoudige oefeningen, want deze simpele oefeningetjes zorgen ervoor dat we ons leven makkelijker aan kunnen ondanks de dagelijkse drukte. “De beste dingen in het leven zijn altijd binnen handbereik; de adem in je neus het licht in je ogen, de bloemen aan je voeten, het karwei dat je zult aanpakken, het rechte pad dat vlak voor je ligt. Probeer niet naar de sterren te grijpen, maar vervul juist die gewone, normale taken die het leven je aanreikt. Ik verzeker je dat het dagelijks werk en het dagelijks brood het mooiste zijn dat het leven je te bieden heeft.” ~Robert Louise Stevenson [ dichter en schrijver van ‘Schateiland’ en ‘Dr. Jeykyll and Mr. Hyde’] https://www.chronika.nl/c-3653185/maandag-3-oktober-2016/ https://www.chronika.nl/c-3653185/maandag-3-oktober-2016/ Vorige week heb ik mijn licentie behaald voor Brain Blocks, maar wat is Brain Blocks en hoe kan je dit materiaal inzetten in de gezinsbegeleiding? Doel/ Gebruik/ Op maat aanbieden/Transfer/ In de praktijk [casus]/ filmpje autisme centrale coherentie Het doel; Binnen de gezinsbegeleiding is Brain Blocks een mooi hulpmiddel om ter ondersteuning van communicatie in te zetten. Brain Blocks is in de oorsprong gemaakt om te te gebruiken als communicatiemiddel/ ‘toolbox’ om met kinderen, jongeren en volwassenen met autisme (en met mensen in hun omgeving) te kunnen praten over autisme. Een communicatiemiddel om te komen tot één beeld en één taal. Wat werkt er anders bij mensen met autisme? en welke gevolgen heeft dit voor hun dagelijks leven? Daarnaast kan Brain Blocks ook in gezet worden bij bijvoorbeeld traumaverwerking.Daarnaast werkt Brain Blocks ondersteunend aan het bewustwordings- en acceptatieproces van mensen met autisme. Hoe doen we dit? In de Brain Blocks doos zitten twee hoofden. Het ene hoofd staat voor het brein van iemand zonder autisme. Het andere hoofd staat voor het brein van iemand met autisme. Met deze twee hoofden wordt inzichtelijk gemaakt hoe het brein van iemand met autisme werkt in vergelijking met het brein van iemand zonder autisme. We gebruiken de bolletjes en verbindingen voor het brein zonder autisme en de blokjes staan voor het brein met autisme.We leggen aan de hand van deze bolletjes en blokjes uit dat autisme een informatieverwerkingsstoornis is. Deze uitleg is berijpelijk en overzichtelijk. Duidelijk wordt wat een informatieverwerkingsstoornis is en welke gevolgen deze stoornis heeft voor het dagelijkse functioneren. Ook autisme als contactstoornis komt aan bod. Dit wordt gedaan aan de hand van 16 thema’s. Telkens op maat aan te bieden Brain Blocks heeft een flexibele opzet, waardoor het op maat aan te bieden is. De thema’s, die voor de persoon met autisme van toepassing zijn, worden ingezet. Andere thema’s, die niet relevant zijn voor iemand met autisme, kunnen gemakkelijk achterwege gelaten worden. Brain Blocks nodigt daarbij uit tot interactie. Het geeft iemand met autisme direct de ruimte om zijn eigen woorden en beelden te ‘vormen’ en deze te toetsen bij de professional. Hierdoor wordt communiceren over autisme een complementaire (aanvullende) ervaring. Informatie blijft gemakkelijk hangen, vooral door de uitdagende materialen in de Brain Blocks doos. Transfer/ overdracht De taal en de beelden die de professional samen met een persoon met autisme ontwikkelt, is door middel van Brain Blocks gemakkelijk over te dragen aan belangrijke anderen in de omgeving. Brain Blocks kan bijvoorbeeld ingezet worden in de klas, om klasgenoten en leerkrachten dezelfde taal te laten spreken. Dit principe is even gemakkelijk thuis, of in andere leefsituaties, toe te passen. Het voordeel hiervan is, dat het gedrag van het kind, de jongere of de volwassene gemakkelijker in het kader van autisme geplaatst kan worden. Communiceren wordt hierdoor gemakkelijker, en er ontstaat meer wederzijds begrip. Het ‘anders zijn of doen’ wordt door de omgeving beter begrepen. brainblocks.com In de praktijk; Afgelopen week heb ik in een gezin waar autisme speelt Brain Blocks ingezet. Een jongen van 16 jaar met autisme gaat elke ochtend met forse tegenzin naar school, eenmaal op school aangekomen gaat het al snel mis. " de jongen luistert niet en wil niets" is de frustratie van de juf. Thuis hebben we brain blocks erbij gepakt en zijn begonnen met de uitleg van Brain Blocks. Deze jongen wilde graag werken met Brain Blocks was nieuwsgierig. Na de uitleg begon hij al snel te vertellen, "ja maar dat is bij mij echt wel even anders hoor! Oke vertel....Nou weet je, als ik 's ochtends wakker wordt is mijn hoofd al niet meer in deze mooie rijtjes, mijn groene rijtje is al kapot. Ik ben benieuwd, wil je het mij uitleggen? Hij pakt de blokjes begint te bouwen... UitlegVoor deze jongen begint de dag met 2 rijtjes en een groen rijtje waar 1 blokje mist. Eigenlijk is het net niet oke, op school staan er 2 groene blokjes rechtop, hij legt uit, mijn hoofd zit vol groen want ik heb mijn muziek op mijn hoofd en ik mag straks weer naar huis rechtop blokjes want het is veel...Het oranje blokje komt omdat ik de school in moet, jas ophangen, tas wegzetten, kinderen die praten en een juf die meteen van alles vraagt. Al snel is het genoeg en zie ik alleen maar rood, ik ben boos en wil weg, en dat doe ik dan dus ook! Op de fiets zakt mijn hoofd naar oranje want ik ga naar mama. Als ik thuis ben is het groen, ik ben thuis mama snapt mij.... Ik vroeg hem naar het oranje en rode rijtje wat nog steeds keurig achter het bouwwerk ligt. hij legt dit uit; Als juf belt omdat ik ben weggelopen dan stort mijn toren in en heb ik alles rood en oranje... De juf van de jongen heeft uitleg gekregen hoe dit in dit geval kon worden opgelost, voor structureren en deze jongen de tijd geven om te schakelen. Toen we het bouwwerk bespraken kwam het broertje kijken, hij stond geïnteresseerd te kijken naar Brain Blocks, hij vraagt wat het is en de grote broer zegt, kijk dit is een bolletjes brein en dat een blokjes brein dit heb ik en dat ben jij...het broertje denkt hier even over na en zegt dan: nou maar weet je soms heb ik ook die blokjes en rijtjes hoor, dan weet ik het eerst ook even niet, maar als ik dan naar boven loop en nadenk dan kan ik het oplossen en heb ik geen blokjes meer.... En dat lieve lezers was een prachtig moment, de jongens hadden echt contact, ze konden aan de hand van de blokjes uitleggen hoe ze zich voelen en er was een verbintenis en dát, dát is wat wij in jouw gezin kunnen doen met Brain Blocks. Communiceren door visueel te maken wat er gebeurt in een brein met en een brein zonder autisme! Heb je dit blog gelezen en wil je nog iets meer informatie, klik dan op onderstaande link. https://www.chronika.nl/c-3673310/maandag-17-oktober-2016/ https://www.chronika.nl/c-3673310/maandag-17-oktober-2016/ Vorige week was er geen mogelijkheden op maandag, Ja iedereen is weleens ziek en afgelopen 2 weken was het mijn beurt. In de drukte van alle dag was het mijn lichaam die zei, STOP! Een simpel griepje duurde langer dan normaal, het was even genoeg. Gelukkig heb ik naast mijn gezin een vangnet aan vrienden. Dat brengt mij op het onderwerp van deze week, Mogelijkheden van een vangnet. ChroniKa is een jonge praktijk die meer en meer vorm gaat krijgen, geweldig om te doen! Tegelijk kost het veel tijd en energie, energie die in het begin stroomt waar het kan, boordevol ideeën, belangrijke afspraken, voorbereidingen en 100% inzet want alleen de zon komt voor niets op! Iedereen kent wel het gevoel de wereld aan te kunnen, alles lukt en loopt op rolletjes, energie tot in je bot, en dan ineens is het op, je lichaam zegt stop. Zo was het dus ook bij mij, het griepje veroorzaakte een domino-effect aan ellende, echt ziek en niets meer kunnen waren mij voor 2 week toebedeeld. Toen ik ziek in mijn bed lag realiseerde ik mij hoe belangrijk naast mijn gezin mijn vrienden eigenlijk zijn, een sociaal vangnet je kan niet zonder. Even een boodschapje halen, de kinderen brengen en halen van school, de lunch verzorgen of gewoon er even voor je zijn alledaagse dingen waar je niet bij stil staat maar ineens een probleem vormen zodra je als moeder ziek op bed ligt. Maar wat maakt nu de verbinding met gezinsbegeleiding? Wanneer je als moeder [vader] tijdelijk uitgeschakeld raakt is er in een zorgintensief gezin veel mankracht nodig om het gezin draaiende te houden. Kinderen hebben de zorg gewoon nodig. Een sociaal vangnet is dan als eerste belangrijk, deze mensen kunnen helpen/ overnemen van de organisatie van jouw gezin. Wat moet er gebeuren? Opvang, huishouding, verzorging etc. Binnen de gezinsbegeleiding kunnen we samen kijken hoe jouw vangnet eruitziet, ∙ Heb je een stabiel vangnet of moeten we er een creëren? ∙ Heb je een zorg protocol liggen ∙ Heb je een lijst aan artsen en disciplines die moeten worden ingeschakeld bij jouw ziek zijn, ∙ Is er begeleiding nodig voor de kinderen? ∙ Etc.. Allemaal vragen die we samen nalopen en op papier vorm gaan geven. Heb je geen sociaal vangnet dan kijken we samen hoe we het voor elkaar gaan krijgen dat er wel een sociaal vangnet komt. Een sociaal vangnet we kunnen niet zonder! Heb jij mijn hulp nodig? Mail mij dan, ik help je graag! https://www.chronika.nl/c-3557617/emotieregulatie-gebruik-thermometer/ https://www.chronika.nl/c-3557617/emotieregulatie-gebruik-thermometer/ Emotieregulatie Kinderen met problemen binnen de emotieregulatie hebben vaak baat bij visualiseren, hiervoor zijn verschillende hulpmiddelen beschikbaar, één daarvan is de gevoelsthermometer. Deze thermometer (stressmeter, woedemeter, emotiemeter, verdrietmeter of tijdlijnmeter) wordt gebruikt binnen de coaching om het kind en ouders te laten zien en ervaren dat een emotie meestal een opbouw kent. Bijvoorbeeld in het geval van boosheid. Samen met het kind kun je blokje voor blokje aangeven waardoor de temperatuur stijgt. Als het kind het punt heeft bereikt van een woede-uitbarsting kun je samen op zoek gaan naar manieren om de temperatuur weer te laten dalen. Tijdens een begeleidingstraject waarbij het gezin te maken had met autisme en de daarbij horende gedragsproblematiek en emotieregulatie zijn we de thermometer in gaan zetten. Omdat deze problematiek gevolgen heeft voor het kind zelf maar ook voor het hele gezin zijn we opzoek gegaan naar mogelijkheden. De mogelijkheden bepaal je uiteraard op een rustig moment, zodat de uitvoering plaats kan vinden op het moment van de woede-uitbarsting. Voordeel van het gebruik maken van deze thermometer Het voordeel wat voorop stond was letterlijk visualiseren hoe hoog de temperatuur was en dus ook de opgebouwde frustraties, zodat er voor het kind zelf maar ook voor de andere gezinsleden zichtbaar was hoe hoog de stapeling was en daar dus makkelijker op kon worden geanticipeerd. We introduceerde ook kleuren; Rood, oranje en groen. De rode stond voor ongewenst gedrag en groen voor oplossingen. Oranje stond voor pas op het gaat niet lekker, de prikkels zijn mij teveel. De kleuren knipte we als ronde cirkels van papier. Maar wat gebeurt er dan? ‘Bij autisme zijn het de prikkels die binnen komen maar niet verwerkt kunnen worden, emoties niet kunnen reguleren, die emoties zorgen er dan voor dat de boosheid en woede de overhand krijgen, de druk is letterlijk op een goed moment te hoog en dat zoekt een uitweg, boosheid en “ontploffen” is dan vaak letterlijk het gevolg. Verbale maar ook agressie zijn dan niet ondenkbaar Met de thermometer namen we nul als geen boosheid en 7 als “ontploffen” want dat was in dit geval het cijfer waar het mis ging [let op, dit verschilt per kind], 10 wat het hoogste is bij de thermometer stond bij verlies van controle. Belangrijk was om nu in kaart te krijgen wat er gebeurde. In dit geval waren het externe prikkels, maar ook eerder ervaren prikkels bijvoorbeeld een opmerking op school die mee speelde in het opbouwen van de frustratie en het verliezen van de controle. Andere prikkels waren harde geluiden, gestoord worden bij een bezigheid, niet gehoord worden of onverwachte dingen zoals bezoek of verandering van het dagelijks ritme. Dit waren dus punten die hoorde bij rood, gedachte, gevoelens en acties. We zijn gaan oefenen om tijdens deze gevoelens een blokje bij de temperatuur te doen, zo werd inzichtelijk /visueel hoe ver hij afzat van het ontploffen. De stap zetten. Nu we in kaart/ visueel hadden wat er gebeurde tot het kookpunt en waar dit punt lag, konden we op zoek gaan naar de dingen die konden hepen om de boosheid te verminderen, de temperatuur te laten dalen. Een lastige opgave omdat autisme zit op het reguleren van emoties. We hebben toen afgesproken dat ouders gingen helpen, zodra de temperatuur opliep en er een blokje bij kwam gingen ze een oplossing aan, een groene oplossing, naar een rustig plekje gaan, zijn kamer. Ook een groene oplossing was om 3 kaarten te hebben, rood oranje en groen. Elke keer wanneer de boosheid opliep en hij liever niet gestoord wilde worden gaf hij dit aan met een rode cirkel van papier, oranje was het mag wel maar ik ben getriggerd en groen was, ja het is oké ik kan het aan om te praten met jou. Wat leverde het op? Het beoogde doel was om meer visueel te krijgen hoe de frustratie verliep, het probleem was dat het niet zichtbaar was voor de ander hoe hoog de stapeling zat, dit was pas zichtbaar op het moment dat er boosheid ontstond en controle verlies. Met het samen visualiseren was het voor de ander dus letterlijk zichtbaar wanneer er afstand moest worden genomen. Hiermee haalde je de frustraties niet weg maar konden ouders hem wel helpen de stapeling te verminderen. Binnen de praktijk maak ik naast de thermometer o.a. ook gebruik van de emotiedobbelsteen, het stoplicht, de doos vol gevoelens en rollenspel. We kijken vooral naar de mogelijkheden en steken in op positief benaderen van de problematiek en kijken we naar de kwaliteiten van het kind. We passen het gebruik van materialen aan op het kind en zijn of haar behoeftes en mogelijkheden. Heb jij ook een kind waar je mee vast loopt en niet goed weet hoe het aan te pakken? Neem dan vrijblijvend contact op, dan kunnen we samen bekijken wat we kunnen doen, samen kijken we naar de hulpvraag en de mogelijkheden. De thermometer kun je vervangen door het stoplicht en is naast de thuissituatie en coaching ook inzetbaar op een groep. Het stoplicht is te gebruiken voor verschillende problemen en is bedoeld om oplossingsgericht te werken. Een aantal voorbeelden zijn, emotieregulatie, gedragsproblemen, boosheid, angst, maar ook opvoedproblemen, leerproblemen en concentratieproblemen ongeremd gedrag of impulsief reageren. Bij de Stoplicht methode is het de bedoeling dat het kind leert zijn aanzet tot gedrag [impuls] te stoppen of probeert uit te stellen en na te denken over de actie reactie die er ontstaat. Je probeert door te visualiseren ongewenst gedrag en de consequenties die ontstaan te verminderen. Het stoplicht werkt voor de meeste kinderen goed, drukke kinderen of kinderen die extra structuur nodig hebben maar ook kinderen gediagnosticeerd binnen de ass [autisme spectrum stoornis ] hebben baat bij het gebruik van het stoplicht. Het geeft ze sturing en visualisatie. Als je het stoplicht gebruikt op een groep is dat goed inzetbaar om; overzichtelijk een beeld van een groep te verkrijgen tijdens kringgesprekken bij individuele (kind) gesprekke tijdens oudergesprekken remedial teaching en IB interne begeleiding] Voorbeeld: Een vraag die je zou kunnen stellen aan de hand van het stoplicht: 'Ik zie dat je de knijper in het rood zet. Hoe komt het dat je rood kiest en wat kan je doen om naar groen te komen? Hoe jonger de kinderen en hoe groter de problematiek hoe meer begeleiding kinderen nodig hebben. Werken met kinderen blijft maatwerk dus je zal altijd moeten inzetten op de kwaliteiten en mogelijkheden van het kind. Heeft u zelf ook interesse om dit product te gaan gebruiken dat kan! I Informeer naar de mogelijkheden. https://www.chronika.nl/c-3550431/sensitieve-waarneming/ https://www.chronika.nl/c-3550431/sensitieve-waarneming/ Wat is Sensitief? “de manier waarop zintuiglijke prikkels binnen komen noemen we sensitief.” S. is inmiddels 4 jaar en maakt nog steeds gebruik van haar neussonde. We proberen haar langzaam aan zelf eten te wennen, dat wil zeggen, we laten haar op haar manier kennis maken met voeding en alles wat daar mee te maken heeft. Vaak denk je als ouders dat eten letterlijk het in je mond stoppen van voeding betekend, je voorziet je lichaam van brandstof, we voelen de energie toenemen en kunnen genieten van de smaken van verschillende producten. Dan heb je S. , voor haar is eten niet vanzelfsprekend, smaakjes heeft ze niet ontwikkeld evenals structuren die voeding heeft. Voor haar is voeding een spuit op een slangetje of de pomp aansluiten en dan loopt er een goedje langzaam naar binnen. Hoe ga je dat dan doen? Beleving, alles begint met beleving, alles heeft een kleur en vorm, voelt aan als…en heeft een smaak. De randvoorwaarden om te kunnen eten, [ naast de medische voorwaarden ] zijn eigenlijk misschien wel het allerbelangrijkste. S. gaat graag mee naar de supermarkt, samen voelen, ruiken en kijken naar fruit en groente maar ook vleeswaren en blikgroente of diepvries, niets ontgaat ons kleine meisje. Het gebruik maken van de zintuigen helpt haar een beeld te vormen van dat wat ze ziet. Samen koken doet S. ook erg graag, ze zit dan boven op het aanrecht en bestudeert aandachtig wat mama aan het doen is, voorzichtig vraagt ze dan of ze mag helpen, best spannend want eten heeft een lading bij haar, ze helpt met een bot en oud mesje de groente snijden of roert dapper in de pannen, ook nu weer gebruik makend van alle zintuigen, ruiken, voelen, horen en kijken. Samen de producten in de pannen doen en kijken wat er mee gebeurt, want de kleur verandert, de geur maar ook de structuur, het water maakt geluid als het water kookt we zien borrels en voelen damp…..meestal is dit het punt dat de spanning opbouwt, haar sensitieve waarnemingen kan ze moeilijk verwerken. Ze raakt overprikkeld. Als de pannen op het vuur staan gaan we samen tafeldekken, het proces naar het eten toe begeleiden op alle vlakken, we hebben best veel nodig in een gezin van 7 dus hulp is nooit weg, het tafelkleed op tafel, borden pakken, bestek, onderzetters en opscheplepels. Meestal als dat klaar is loopt S. naar de kamer en neemt ze de afstand die ze nodig heeft voor ze aan tafel kan, immers het is wel heel veel, de overprikkeling kan ze kwijt raken door even een plekje alleen op te zoeken en zich te richten op iets anders dan eten. En dan gaan we aan tafel, Ook nu weer een gestructureerde situatie, we gaan allemaal zitten en in ons gezin nemen we even de tijd om te bidden voor het eten. Iedereen heeft wel iets te vertellen dus onder het opscheppen luisteren we naar elkaar en de verhalen van alle dag. Ook S. krijgt een bordje met eten, ze voelt, ruikt en besluit meestal dat het niet in haar mondje gaat….vol trots vertelt ze wel over het dagelijks terugkerend ritueel van boodschappen doen en samen koken. In S. haar geval is het zo dat d.m.v. deze voorbereiding van het eten maakt dat de beleving rond het eten duidelijk is, we zijn samen bezig en ze leert stapje voor stapje geuren kennen en structuren voelen maar ook dat wat je in de winkel koopt door het bereiden een andere vorm of kleur aan neemt. De sfeer rond het eten en het gebruik maken van haar zintuigen maakt haar bewust van voeding. Langzaam zie je dat ze meer en meer geïnteresseerd raakt in producten, het in haar mond stoppen is een stap te ver voor dit moment maar de angst voor voeding neemt langzaam af. Om een kind te helpen bij de sensitieve waarneming kun je ook gebruik maken van een bak met rijst, pasta, of water… kleine bakjes vullen met gladde snoepjes, groente en fruit, vlokken van brood beleg etc... Laat het kind maar ervaren hoe producten voelen en ruiken….. Alles op het tempo van het kind, je kan stimuleren door het voor te doen of samen een hand in de bak rijst te doen maar laat het kind zelf bepalen, immers; "ieder kind is uniek!!" TIP; ∙ In dit Blog gaat het om de beleving van voeding, maar wil je algehele sensitieve waarneming bij een kind stimuleren kun je ook gebruik maken van zand / klei / lopen op blote voetjes in het gras of veertjes langs de armen bewegen, muziek of licht. etc... https://www.chronika.nl/c-3550405/kippetjes-methode/ https://www.chronika.nl/c-3550405/kippetjes-methode/ Wat is de kippetjes methode? Door middel van de kippetjesmethode kan je aan de slag met diverse aspecten. De kippetjesmethode is een speelse manier om de mondmotoriek van kinderen te stimuleren en het eten ”leuk” te maken. Eten kan voor kinderen immers een probleem zijn. Door hier creatief mee om te gaan, kan het in sommige situaties de druk verlagen en door middel van spel is er een positieve draai aan te geven. De mondmotoriek stimuleren we hierbij. De kinderen zijn tijdens dit rollenspel een pikkend kipje. Zij pikken letterlijk het graan ( manna ) van de tafel. Hierbij houden zij de handen op de rug en moeten zij volledig beroep doen op hun mondmotoriek. Zij trainen o.a. hun mondspieren en op deze speelse manier ervaren zij ontspanning tijdens een eetmoment. De kippetjesmethode is bedacht en ontwikkeld door ChroniKa. Hierbij hebben wij ons verdiept in bestaande methodes. ∙ Trainen van de mondmotoriek ∙ postieve beleving rond het eten https://www.chronika.nl/c-3550391/rivierstenen/ https://www.chronika.nl/c-3550391/rivierstenen/ een leuke activiteit met de rivierstenen is het rivierstenen parcours. We hebben met “rivierstenen”een parcours uitgezet om vervolgens tijdens een leuke activiteit persoonlijke doelen te behalen. Voor de één was dit met een blinddoek om uit de comfortzone stappen en blind vertouwen hebben in de ander om het parcours af te kunnen leggen,voor de ander letterlijk trainen van de motoriek, ofwel de juiste balans vinden en voor weer een ander stond vooral het samen bezig zijn voorop. Overkoepelend was het samen genieten van het met elkaar bezig zijn. Plezier en ontwikkelingsgericht spelen gingen hand in hand. Kortom; het samen leren van, met en door elkaar. ∙ Motoriek stimuleren ∙ durf ∙ samenwerken ∙ grenzen verleggen https://www.chronika.nl/c-3561319/transplantatie/ https://www.chronika.nl/c-3561319/transplantatie/ 'Wat nou als je kind ernstig ziek is en een nieuwe lever nodig heeft? Mijn kind is getransplanteerd!'Inmiddels is de klein man alweer 2,5 jaar oud en onlosmakelijk verbonden met zijn auto's. Waar hij gaat, gaan zijn auto's. Ook is hij inmiddels ontzettend ondeugend. Hij snoept gewoon een snoepje uit de bakken van Jamin als mama staat af te rekenen. Hij lijkt wel een soort Mr. Grey, maar dan heeft hij geen grijze ogen, maar heel donker bruine. Als hij wil gaan boevenkoppen, dan worden zijn ogen nog donkerder dan ze al zijn. Je ziet zijn ogen gewoon veranderen. Als hij boos wordt, dan krijgen zijn ogen een speciaal donkere kleur. En als hij vrolijk is, dan stralen zijn bruine kijkers de wereld in. Toch is er een tijd geweest dat ik zijn mooie bruine ogen niet heb kunnen zien. En als ik ze zag, waren ze er niet. Op het oog een heel gewoon jongetje van 2,5 jaar oud. Maar hoe gewoon, is gewoon eigenlijk? Op het eerste gezicht lijkt er niet zo heel veel aan hand, je ziet immers niet zo veel aan hem. Maar ja, dan gaat hij in bad, of moet hij andere kleren aan. En dan…dan zie je het opeens weer. Zo gewoon is hij niet meer. Zal hij ook nooit meer worden. Hij heeft ontelbare littekens op zijn lichaampje En dan niet van die kleintjes, maar echt vreselijk grote japen van links tot rechts, met een grote boog gemaakt. En een heleboel kleine gaatjes van verschillende ontelbare diepe en oppervlakkige infusen, diverse biopsies en verschillende drains. Ook heeft hij nog twee behoorlijk grote littekens van een verkeerd gelopen infuus. Dit infuus zat namelijk niet meer in zijn ader, maar 'gewoon' in zijn arm. De medicijnvloeistoffen zijn in zijn huid gelopen en hebben zijn huid op twee plekken behoorlijk vernield. En toch is hij ook gewoon gewoon. Hij is een gewoon jongetje. Hij speelt met auto's. En waar deze auto's gaan, gaat hij. Ook hij racet van heuveltjes af op zijn loopautootje. Ook hij houdt van boevenkoppen en streken uithalen. Stoeien met zijn broers. En ook hij houdt van "koek eten", net als bijna alle kinderen. Maar hoe gewoon is gewoon eigenlijk? Hoe zijn we van een fijne, maar vanaf week 27 toch wel behoorlijk stressvolle zwangerschap, naar transplantatie gegaan. In week 27 van mijn zwangerschap hadden we een afspraak voor een pretecho. Even naar binnen spieken, kijken of we al konden zien of de kleine man op mij of op mijn man lijkt. Voorafgaand aan die echo vertelde de echoscopiste dat als ze bijzonderheden zag, dat ze zou melden. Geen haar op ons hoofd die daar ook maar een seconde bij stil stond, dat overkomt immers toch altijd een ander? Dus zonder zorgen gingen we verder en wilden we even naar binnen spieken. Maar toen, opeens, was er wel iets aan de hand met de kleine man. Volgens die vrouw leek niet zo veel aan de hand, maar ze moest het toch melden. Ze zag echodense darmen. Ze vertelde dat ze veel meer activiteit in de darmen zag, dan normaal. Opeens was het geen pretecho meer, maar een behoorlijk beladen echo. Opeens ontzettend veel vragen. Wat betekent dat eigenlijk, echodense darmen? Moeten we ons zorgen maken? Hoe gaan we nu verder? Wat zijn de vervolg stappen? Darmactiviteit? De echoscopiste probeerde zo goed mogelijk antwoord te geven op onze vragen, maar na elk antwoord, kregen we meer vragen. En op eens waren wij "die ander". Opeens was de fijne, zorgeloze en vrijwel klacht- en mopperloze zwangerschap, omgeslagen in een heel beladen zwangerschap. Uiteindelijk, na veel onderzoeken en gesprekken, en doorverwezen worden van een streekziekenhuis naar een kinderziekenhuis, het was het ons duidelijk. Het was niet best. Ons kleine mannetje had 95% kans dat er 'iets' met zijn darmen aan de hand zou zijn. Onbekend wat dat 'iets' dan zou moeten zijn, dat zou na de bevalling onderzocht moeten worden. Ons kleine mannetje had ongeveer 2% kans dat hij gewoon gewoon was en dat er van die darmactiviteit niets meer kon blijken en dat hij gewoon, gewoon, gewoon gezond zou zijn. De overige 3%, was het meest rot om te horen. Hij zou niet levensvatbaar kunnen zijn. Hij zou mogelijk een ernstige chromosoom afwijking hebben, waarbij een aards leven niet mogelijk zou zijn. Tja, daar sta je dan. Met de statistieken in je rugzak en de emoties gaan met je aan haal. We zaten op een supersnelle trein die maar niet wilde stoppen. We konden misschien overstappen, maar stoppen deed ie niet. Er zat niets anders op om de zwangerschap 'uit te zitten' en af te wachten wat de toekomst voor ons in petto had. Vele onderzoeken en echo´s verder, werd besloten om de kleine man te halen met 38 weken. Er was afgesproken en besloten dat de kleine man na de bevalling heel even bij mij mocht blijven en daarna voor onderzoek naar een apart kamertje zou gaan om vervolgens naar de IC vervoerd te worden. Mijn man en ik hadden ons erop ingesteld dat we, na de bevalling, alleen naar huis zou gaan en dat onze kleine man op de ic moest blijven. Maar na 2 dagen kon niets van de problemen blijken en leek onze kleine man in die 2 % te vallen dat er niets aan de hand zou zijn. Hoe was dat nou toch mogelijk? Die supersnelle trein veranderde zo onverwacht van spoor, dat we behoorlijk om zijn gevallen. We hadden echt even de tijd nodig om op te staan en de kreukels recht te strijken. Wat waren we gelukkig, we gingen gewoon naar huis met een gewoon gewoon gewoon gezond kind. Maar ja, zo gewoon gewoon gewoon was het niet. Het kleine mannetje was en bleef klein en bleef er geel uitzien. Het werd niet minder, ook niet na verloop van tijd. Na ongeveer 8 weken, voor de zekerheid naar de huisarts. Zij verwees ons door naar het kinderziekenhuis, daar was hij immers bekend. Daar stonden we dan, met het idee dat het allemaal wel mee zou vallen. Maar het viel helemaal niet mee. Er werd op een gegeven moment zelfs door een arts gezegd: "Als wij gaan rennen, moet je goed opletten, want dan is er echt is aan de hand en zul je mee moeten gaan rennen. En wij zijn nu toch echt wel met heel versnelde pas onderzoek aan het doen." Diverse onderzoeken ingezet en onze knul mocht die dag niet mee naar huis, hij moest in het kinderziekenhuis blijven. Het bleek echt foute boel met de lever van ons mannetje, er leek een obstructie te zijn. De grote vraag was alleen waar de obstructie zat voor de lever of erna. Voor de volgende dag stond er een team klaar om een biopsie te nemen van zijn lever. Aan het eind van die middag, kwam de arts ons precies uitleggen wat er aan de hand was. En dat was niet best, echt helemaal niet best. Ze dachten namelijk aan een galgangatresie. Dit houdt in dat de galwegen niet of niet meer doorgankelijk zijn in of net buiten de lever. Er moest een operatie plaatsvinden om te kijken of ze iets aan die doorgankelijkheid konden doen. En dan was nog maar te bezien, als de operatie aansloeg, hoe lang dat dan effect zou hebben. Als dat effect er niet of niet meer zou zijn, dan was een levertransplantatie de enige optie. Euh….WAT?!?! Onze wereld stortte in, want mensen die een transplantatie nodig hebben, gaan toch dood? Er zijn toch niet genoeg organen beschikbaar? De artsen doen hun uiterste best om mensenlevens te redden, en kinderlevens helemaal? Hoe kan onze knul dan een nieuw levertje krijgen? Gaat hij dan dood? Gaan wij ons zoontje van amper 8 weken oud verliezen? Heleboel vragen en geen antwoorden. Nadat de operatie uitgevoerd was, bleek al heel snel dat de doorgankelijkheid niet was verbeterd en dat een levertransplantatie de enige optie is. Na diverse onderzoeken in hét ziekenhuis in Nederland waar levertransplantaties bij kinderen plaatsvinden, kregen we groen licht. Onze jongen stond op de transplantatielijst! En opeens leef je continu op je telefoon. Je kunt immers elk moment gebeld worden dat je direct moet komen omdat er een leverdonor beschikbaar is gekomen. De koffers stonden klaar. De was werd heel goed bijgehouden, zodat we schone was mee konden nemen. Het lijstje voor de 'laatste dingetjes' lag op de koffers zodat we die nog gauw bij elkaar konden rapen. Medicijnen lagen klaar die onze knul in moest nemen bij een zogenoemde 'donormelding'. Als er een gelegenheid was dat er een wijntje of biertje gedronken kon worden, spraken mijn man en ik dit uitvoerig door, want er moet immers elk moment iemand nuchter zijn, want de telefoon kon elk moment gaan. Als mijn man ging werken of ik ging sporten, de telefoons waren opgeladen en in de buurt. En als ze niet in de buurt konden zijn, dan lag mijn mobiele telefoon bijvoorbeeld bij de badmeester. En ondertussen werd ons mannetje tot zijn nokkie toe afgetankt. Doordat hij iets aan zijn lever had kon hij niet alle voedingsmiddelen uit voeding halen zoals een gezond kindje dat kan. Hij had in verhouding veel meer voeding nodig om hetzelfde te kunnen opnemen. Alleen zijn kleine lichaampje accepteerde dat niet en kon het niet verdragen. De hele nacht door moest hij sondevoeding krijgen. Dat werd op de milliliter nauwkeurig afgemeten door de sondevoedingspomp. Als hij 52 milliliter per uur kon verdragen moesten we het ophogen naar 53 milliliter per uur. Als hij weer ging spugen moesten we weer terug naar 52 milliliter. Ik was opeens een soort wiskundig iemand geworden, die precies moest kunnen uitrekenen hoeveel milliliters hij binnen had gekregen. Ook was ik een soort kokkin/ brouwer van brouwsels geworden. Hij moest overdag nog een paar flessen krijgen speciaal afgestemd voor kinderen met leverfalen, echter moest dit aangelengd worden met allerlei voedingsmiddelen en meer. Het was geen flesje melk meer, maar een 'brouwsel'. En ondertussen spuugde hij meer en meer en meer. Hij was niet gewoon aan het eten, hij werd gewoon tot zijn nokkie toe afgetankt. Liever op het randje dan er net onder. Hij moest aankomen, groeien en nog meer aankomen en nog meer groeien. De artsen wilden hem zo sterk mogelijk hebben voor het traject dat voor hem lag. Hij kon elk grammetje goed gebruiken. Doordat zijn levertje niet werkte zoals het zou moeten, stapelde de bilirubine in zijn lichaam zich op. Hij zag geler en geler. En door die hoge waardes, kreeg hij van binnenuit jeuk. Geen gewoon kriebeltje, maar een niet te stoppen jeuk, die altijd en overal aanwezig was. Zelfs tijdens het slapen, liet de jeuk hem niet met rust. Hij bleef maar kronkelen en friemelen om te proberen de krabbelen tegen de jeuk. Ik heb zelfs regelmatig zijn handjes en voetjes vast moeten houden, omdat hij anders niet in slaap kon komen. Ondertussen waren mijn man en ik op de hoogte gebracht van het feit dat er iets bestaat als orgaandonatie bij leven. Dit houdt in dat iemand die in leven is, een (deel van een) orgaan afstaat voor een ander. In overleg met de artsen bleek ik de meest geschikte kandidaat om donor te zijn voor onze kleine knul. Ook deze onderzoeken zijn in volle gang gezet. Na een stressvolle periode waarin ik meerdere keren per week de lange reis naar Groningen maakte, waarin ik echt binnenste buiten ben gekeerd, heb ook ik groen licht gekregen. Ik mocht donor zijn voor onze jongen. Wat fijn. We waren niet langer alleen afhankelijk van een overleden donor. De artsen hebben liever een overleden donor. Het brengt namelijk nogal wat risico's met zich mee, om in een niet ziek lichaam te snijden en er ook nog eens iets uit te halen. Ik zag die risico's helemaal niet zo. Ik zag het meer als het hebben van een alternatief. Stel dat er niet op tijd een donor beschikbaar zou zijn, dan zou ik als donor optreden. Ons lieve kleine knulletje kreeg opeens een soort van extra kans. De kans dat hij het zou gaan redden, werd opeens wat groter. Ik heb regelmatig de vraag gekregen of ik dat niet moeilijk vond of lastig. Ik heb nooit getwijfeld, nooit. Ik ben moeder en ik wil graag het allerbeste voor mijn kinderen. En als dat betekend dat mijn kind iets nodig heeft wat in mijn lichaam zit, dan gaan we dat gewoon regelen, gewoon gewoon gewoon. In maart 2013 was het dan zo ver. Ik zou een stukje van mijn lever afstaan, om mijn zieke zoontje te helpen, te redden eigenlijk. En wat was het spannend en tegelijkertijd ook helemaal niet. Ik ging dat gewoon even doen en mijn zoon zou weer een toekomst hebben. Hij had een grotere kans om zijn eerste verjaardag te kunnen vieren. Mijn man is de nacht voor de operatie bij ons zoontje gebleven. Mijn ziekenhuiskamer was aan de andere kant van het ziekenhuis. Na een vreselijke nacht, een soort 'laatste' bezoekje bij onze knul en een hele dikke zoen en knuffel voor mijn zoon en man, werd ik al vroeg in de ochtend naar de ok gereden. Daar heb ik ook vluchtig de ok van ons zoontje gezien, direct naast de mijne. Wat vond ik dat fijn. Ook al was ik onder narcose, de gedachte dat ik bij hem in de buurt was tijdens deze lange operatie, gaf me een fijn gevoel. Ik ging met een gerust hart en vol vertrouwen onder narcose. Voor mijn man brak er een vreselijke dag aan. Het begon al met de operatie van mij. Het lange wachten ging voor hem beginnen. Een paar uur nadat ik onder narcose ging, moest ook onze zoon naar de ok komen. Mijn man heeft hem weggebracht. Het lange wachten was voor hem al begonnen, maar nu was het dubbel. Hij had twee geliefden op de ok liggen, in de wetenschap dat in de 'worst care scenario' ze allebei niet terug zouden komen. Hij heeft bijna zijn schoenen opgegeten van de stress. Hij en ik zijn allebei uitgegaan van de 'best case scenario'. Er was geen ruimte om na te denken over de vraag: 'What if?' Daar was geen ruimte voor in ons hoofd, daar hebben we ook geen ruimte voor gemaakt. 10 uur later werd ik als eerste wakker op de ic. Mijn operatie was goed gegaan. Ik had vreselijke pijnen, maar dat gaf niet, als het maar goed zou komen met de kleine man, maar dat wisten we nog niet. Ze waren nog met hem bezig. Het aansluiten van de slagader gaf wat problemen. Maar ja, als alle andere zaken wel waren geslaagd, leek het aansluiten van een slagader peanuts. 12 uur na aanvang van de operatie van onze jongen kregen we het bericht dat de operatie klaar was. Het is niet van een leien dakje gegaan. Het aansluiten van die slagader heeft ongeveer 5 uur geduurd, niet bepaald peanuts. Maar goed, voor dat moment was het prima. Het stukje lever wat hij van mij heeft gekregen leek er prima op zijn plek. Maar ja, dat liep even anders. Onze mooie knul heeft in 4,5 week 7 operaties ondergaan. Waaronder nóg een transplantatie. Het stukje lever wat hij van mij had gekregen zat er prima, alleen dacht zijn eigen leverslagader er anders over. Die kon waarschijnlijk de druk niet aan en is dicht geklapt, waardoor zijn lever een tijdje zonder zuurstof heeft gezeten. Daardoor was er te veel schade ontstaan en moest hij opnieuw getransplanteerd worden. Maar nu moest hij een lever krijgen van een overleden donor. Hij had namelijk ook een slagader nodig. In deze periode ben ik regelmatig in zijn bedje gekropen om heel dicht bij hem te zijn en te laten weten dat ik er was. Om huid op huid contact te onderhouden. Hij deed dan af en toe zijn oogjes open en keek me dan aan. Maar die ogen waren zo leeg. Hol bijna. Hij was er wel, maar ik zag hem niet. En toch gaf hij af en toe een teken dat hij wist dat ik er was. Deze momentjes waren echt de krenten in de pap. Hij werd langere tijd slapende gehouden. Maar heel af en toe, echt heel af en toe, was hij er opeens wel heel even. Hij keek me dan aan, tilde zijn handje een heel klein stukje op en viel weer in zijn slaap, ver weg, Maar hij was er even, met die mooie bruine ogen. Na 6,5 week mocht hij mee naar huis. Zwaar verslaafd aan allerlei medicijnen die nog langzaam afgebouwd dienden te worden. Maar hij mocht naar huis! Hij mocht naar huis! Hij mocht naar huis! En nu, bijna 2 jaar na het uitvoeren van de eerste transplantatie, gaat het goed. Maar hoe goed is goed? Goed als in hij leeft? Dan gaat het SUPER! Maar goed als in medicijngebruik en de bezoekjes aan het ziekenhuis? Dan gaat het minder goed. Hij heeft levenslang. Hij zal levenslang medicijnen moeten gebruiken. Onbekend wat die medicijnen op langere termijn doen met zijn lichaam. Nu, bijna 2 jaar na de eerste transplantatie is hij al meerdere malen opgenomen, omdat hij 'iets' onder de leden had. Ook zijn de bezoekjes aan de eerste hulp niet meer te tellen. Als een gezond kindje koorts heeft, zul je misschien een paracetamolletje geven. Als hij koorts heeft, zal hij gezien moeten worden door een arts en zal er weer bloed geprikt moeten worden. Naast al deze bezoekjes zal hij ook op regelmatige basis bloed moeten laten prikken, om een compleet beeld te schetsen van zijn 'toestand'. Maar om terug te komen op de vraag: "Hoe goed is goed? Ik denk dat als we even buiten beschouwing laten dat hij op gezette tijden medicijnen moet krijgen, hij regelmatig en onregelmatig bezoekjes aan het ziekenhuis moet brengen, hij bepaalde voedingsmiddelen echt niet mag hebben om verschillende redenen, hij altijd rekening moeten houden met zijn onderdrukte afweersysteem en wij altijd rekening moeten houden met extra hygiëne, denk ik dat het goed gaat, ECHT HEEL GOED!!! De grote les die wij als gezin namelijk hebben geleerd is dat we moeten genieten van wat we hebben en niet van wat we niet hebben. Geniet oprecht met alles wat je in je hebt, van wat je hebt en niet van wat je niet hebt. Het gras bij de buren is niet groener, echt niet. En zolang hij niet opgeeft, doen wij dat ook niet. https://www.chronika.nl/c-3561360/boooooos-op-de-zorgverzekeraar/ https://www.chronika.nl/c-3561360/boooooos-op-de-zorgverzekeraar/ BOOS!!!! Wat ben ik boos, boos, boos. BOOOOOOS!!!! En eigenlijk ook ontzettend verdrietig, teleurgesteld, verbaasd en overdonderd, maar vooral boos. Boos op onze overheid, boos op de ziektekostenverzekering en eigenlijk ook een beetje boos op ‘mede-ouders’. Zijn ze nou helemaal GEK geworden???!!!??? Geen idee waar moet ik beginnen… Ik weet het niet. Mijn gedachten schieten alle kanten op, een grote chaos in mijn hoofd. Ik wil van alles, me strijdbaar maken en van alles ‘doen’ om maar het beste voor mijn zoontje te behouden. Zijn ze nou helemaal GEK geworden???!!!!???? Het was een gewone, leuke, gezellige dag met mijn jongens. Niets aan de hand, totdat ene telefoontje… Mijn emotie-overhoop-gooiende telefoontje. Het ziekenhuis… Het eerste wat ik dacht: “O jee, de bloeduitslagen van Mads vallen tegen.” Maar dat was gelukkig niet zo. Maar wat dan wel? Ze vertelde dat de verzekering de medicatie van mijn zoon niet meer vergoed en dat Mads gebruik moet maken een alternatief. Een veel slechter alternatief. Zijn ze nou helemaal GEK geworden???!!!!???? Huh??? Hoezo??? Waarom??? Maar zonder dat medicijn gaat Mads toch dood? He??? WAAAAAT???? Heeft Mads dan voor niets gevochten??? He??? Zijn ze nou helemaal GEK geworden???!!!!???? Het medicijn waar Mads levenslang aan vast zit heet Tacrolimus (althans voor de eerste jaren van zijn leven, als hij groter en ouder wordt is er een goed alternatief). Dit middel zorgt ervoor dat het immuunsysteem gedeeltelijk wordt onderdrukt. Het is een zoektocht geweest, en dat zal het ook nog wel lang blijven, om de juiste dosering te vinden, om de juiste medicatie-spiegel te vinden die voor Mads werkt. Het immuunsysteem kan nu wel ontstekingen ed opsporen en bevechten, maar het heeft niet in de gaten dat er een transplantaat in het lichaam zit. Dit transplantaat is niet lichaamseigen (en zal dit ook nooit worden) en wordt, als het immuunsysteem niet onderdrukt wordt, afgestoten. En dát is nu juist niet de bedoeling. Daarom heeft hij dit medicijn zo hard nodig. Het geven van dit medicijn luistert best nauw. Het moet om de 12 uur gegeven worden (tussen de 11 en 13 uur om precies te zijn). Ook moet Mads een half uur van te voren en naderhand nuchter zijn. Dit betekent dus dat Mads in totaal een uur nuchter moet zijn. En nu hoor ik dus dat de ziektekosten verzekering dit medicijn, of beter gezegd dit medicijn in suspensievorm (een vloeibare vorm) niet meer vergoed. Het alternatief is een capsule van ongeveer 1 centimeter groot!!!! Huh??? Hoe kan dat nou? Zijn ze nou helemaal GEK geworden???!!!!???? Mijn gedachten schieten alle kanten op. Een heleboel vragen schieten door mijn hoofd. Maar de belangrijkste vraag die ik heb, hoe gaat dit met Mads aflopen? Hij heeft zo ontzettend moeten vechten om er überhaupt nog te zijn en dan gaat het nu verkeerd omdat de verzekering het medicijn uit het pakket haalt? Zijn ze nou helemaal GEK geworden???!!!!???? Na een heel lang telefoongesprek met het ziekenhuis heeft me een hoop wijzer gemaakt. Ook bozer, en heel verdrietig, teleurgesteld, verbaasd, overdonderd, maar vooral boos. Hoe kan dit nou gebeuren in Nederland, een ontzettend rijk land! Er is ontzettend veel geld betaald aan het ziekenhuis voor alle operaties die zijn uitgevoerd, aan de bijbehorende opname, aan alle andere opnames en onderzoeken die nodig waren, kosten nog moeite werd gespaard en nu gaat het om een flesje medicatie van 100 milliliter dat ongeveer 100 euro kost. Hij heeft ongeveer 1 flesje per maand nodig. Waar gaat het over??? Bij andere kindjes zal het ongetwijfeld een hogere dosering of juist een lagere dosering zijn. Maar feit blijft, een suspensie kun je heel makkelijk met een medicijnspuitje af meten en geven. Mads heeft nu een makkelijke dosering nodig, 2 maal daags 1 milliliter. Maar wat als hij 1,1 milliliter nodig heeft, of juist 0,9? Het alternatief is, zoals gezegd, een capsule van ongeveer 1 centimeter groot. De inhoud van deze capsules komt precies overheen met 1 milliliter suspensie. Wij, volwassenen, begrijpen wel dat wij dit in moeten nemen en kunnen dit (uitzonderingen daar gelaten) ‘gewoon’ innemen. Maar een kind van 3,5 jaar oud! Die gaat geen capusule innemen!!! En zoals zojuist gezegd, wat als Mads een andere dosering moet krijgen? Hoe ga ik 1,1 milliliter afmeten vanuit een capsule? Of meer, of juist minder? Zijn ze nou helemaal GEK geworden???!!!!???? Door het ziekenhuis is ontzettend goed meegedacht om dit medicijn op een goede manier te kunnen geven. Wat wij zouden moeten gaan doen is de capsule openmaken, en de inhoud ervan met een klein slokje water of een hapje vla in laten nemen. De eerste vraag die ik had: “Maar hoe zit het dan met de nuchterheid?” Tja, als er gekozen moet worden tussen verschillende kwaden, dan is dit de minst kwade keuze. Maar goed, als inmiddels doorgewinterde moeder van een chronisch ziek kind, weet ik dat deze manier van medicatie geven niet de manier is waarop dit beschreven staat. Hierdoor zal de spiegel meer gaan schommelen met alle gevolgen van dien. Er zal vaker bloed geprikt moeten worden. Wat kost dat dan wel niet? Wordt dat dan uiteindelijk ook niet meer vergoed? En wat gaat dat extra bloedprikken doen met Mads? Hij is maar een klein jongetje. Ik kan nu nog best goed uitleggen dat het af en toe moet. Maar als dat niet meer af en toe wordt, maar elke maand? Of vaker? Wat dan? Gaat hij dan een fobie krijgen voor de witte-jassen-brigade? Wordt het dan lastig om hem überhaupt mee het ziekenhuis in te krijgen? Begrijp me niet verkeerd, ik snap echt wel dat er bezuinigd moet worden. Dat snap ik echt wel. Maar dit is echt een heel slechte keuze!!!!! Hoe kan dit nou? En dan ook nog zonder overleg? Zonder informatie in te winnen? Daar verbaas ik me over. Ik hoorde in hetzelfde telefoongesprek, dat hét levertransplantatiecentrum voor kinderen (en tevens het enige in Nederland) niet is benaderd. Zij zijn namelijk, samen met de paar harttransplantatiekindjes en niertransplantatiekindjes, bijna de enigen in Nederland die deze suspensie vorm voorschrijven. Niet met de vraag waarom er zo vaak de suspensie vorm wordt voorgeschreven. Ook niet met de vraag waarom juist de capsule niet wordt voorgeschreven. Ook niet met de vraag of zij enige uitleg kunnen geven over wat zij doen en waarom zij dit doen. Helemaal NIETS, NADA, NOPPES!!! Het maakt mij boos, dat iemand anders dan de behandelend arts, bepaald welk medicijn het beste is voor mijn kind. Iemand die er niet voor heeft geleerd, iemand die niet de juiste informatie tot zich heeft genomen, iemand die ECHT alleen maar naar de cijfers heeft gekeken. Zijn ze nou helemaal GEK geworden???!!!!???? Hoe kan dit nou? Hoe kan dit nou? Ik kan mij hier zo boos over maken. En uiteindelijk wordt ik ook heel verdrietig. Hoe langer ik er over nadenk hoe bozer, meer teleurgesteld en verdrietiger ik word. Aan de andere kant merk ik dat ik strijdbaar word. Ik kan en wil dit niet zomaar accepteren. Ik wil dit niet zomaar over onze kant laten gaan. Mads heeft zo ontzettend hard gevochten om er nog te zijn en hij doet het zo ontzettend goed. Ik kan en wil dit niet zonder slag of stoot accepteren!!! En dat zullen ze weten. Het was een heel lang telefoongesprek wat ik heb gevoerd met het ziekenhuis. Ik hoorde namelijk ook dat ik een van de laatste ouders was, die werd gebeld met deze boodschap. Dat het medicijn van Mads, in deze vorm, niet meer vergoed wordt. Ik hoorde ook dat ik de eerste ouder ben, die zich hoorbaar boos maakte om deze keuze van de ziektekostenverzekering. He?? Hoe kan dat nou??? Andere kindjes hebben toch ook hard gevochten voor hun leven? Hoe kunnen we dat als ouders ‘gewoon’ accepteren? Dat snap ik echt niet!!! Ouders kom op!! Laat van je horen!! Maar in dit verhaal schrijf ik nu Mads zn verhaal. Maar er zijn echt een heleboel “Madsen”, maar dan heet hij of zij bijvoorbeeld Koen, of Liv, of Annabel, of Jan, of Klaas, of … Zijn ze nou helemaal GEK geworden???!!!!???? https://www.chronika.nl/c-3569119/ruis-op-de-lijn/ https://www.chronika.nl/c-3569119/ruis-op-de-lijn/ Hoor je wel wat ik zeg? We kennen het allemaal wel, je praat tegen je kind en je vraagt je af hoor je wel wat ik zeg? Om goed te kunnen praten met je kind zal je eerst moeten leren om echt te luisteren naar je kind, kinderen bezitten net als volwassenen innerlijke wijsheid maar wij als volwassenen luisteren daar te weinig naar. Benader het kind altijd vanuit respect en ga er niet meteen vanuit dat jij het wel beter weet, blijf bescheiden. Onderwerpen waar ouders graag over praten zijn: gezondheid, school, pesten en huiswerk, vriendjes en vriendinnetjes etc. Maar de wereld van kinderen verschilt nogal van die van volwassenen. Misschien vinden zij andere onderwerpen belangrijk. Om goed te kunnen praten met je kind, is het belangrijk om rekening te houden met die verschillen. Hieronder volgen de belangrijkste verschillen. Gevoeligheid - De gedachten van kinderen zijn de moeite waard om naar te luisteren. Maar kinderen communiceren nog niet zo veel en gemakkelijk in taal als volwassenen. Kinderen 'voelen' vooral: ze zijn sensitief ingesteld op hun omgeving en begrijpen situaties vaak lang voordat ze er woorden voor hebben. Taalvaardigheid - Volwassenen denken vaak dat een kind alles kan zeggen wat hij wil, zodra hij vloeiend praat. Maar dat is niet zo. Tot een jaar of 10 (!) zijn kinderen nog niet in staat om alle vragen die hen bezighouden, goed onder woorden te brengen. En omgekeerd: ook de antwoorden op vragen die wij stellen kunnen vaak nog niet zo goed geformuleerd worden. Fantasie en werkelijkheid - Kinderen gaan anders om met fantasie dan volwassenen. Een kind kan moeiteloos omschakelen van werkelijkheid naar fantasie en vindt het dan niet nodig om de volwassen gesprekspartner daarvan op de hoogte te brengen. Sociaal wenselijke antwoorden - Kinderen zijn geneigd om zich aan te passen aan volwassenen, omdat ze daar erg afhankelijk van zijn. Ze geven vaak een antwoord waarvan ze denken dat de volwassene het graag wil horen. Communiceren met kinderen is voor ons volwassenen erg moeilijk, contact maken lukt ons vaak prima maar een echt gesprek voeren tussen kinderen en volwassenen is niet makkelijk als er gesproken moet gaan worden over een specifiek onderwerp. In een gesprek willen we dat een kind zich uit en durft te zeggen wat er in hem of haar omgaat. De juiste houding van ons als volwassenen is hierbij erg belangrijk. Je lichaamstaal de woorden die je kiest het moet bij elkaar aansluiten. Een kind is kwetsbaar en leest jou als ouder volledig af. Kinderen zijn sensitief ingesteld op hun omgeving en begrijpen situaties van daaruit lang voordat er woorden bij horen. Vanuit dit perspectief kijkend kunne we dus begrijpen dat kinderen nog communiceren vanuit gevoel en dus niet altijd de juiste woorden kunnen vinden voor dat gevoel, kinderen koppelen begrip van de situatie aan de woorden die ze horen. De mogelijkheid tot het leren communiceren is in ontwikkeling, wij als volwassenen moeten ons realiseren dat een kind tot een jaar of 10 het erg moeilijk vindt om te praten in woorden wat hem of haar bezig houdt. Vaak stellen kinderen nog repeteer vragen, ze herhalen de vraag steeds opnieuw. Dit doen ze om grip te krijgen op de situatie en door het gebrek aan simpelweg genoeg woorden dit doen ze dus niet omdat ze niet opletten of luisteren wat wij als volwassenen zeggen. In een gesprek met en kind lijkt het ook soms zo te zijn dat een kind niet goed weet wat fantasie en werkelijkheid is, we zeggen dan vaak, wat een fantasie heeft dit kind en we gaan er dan vanuit dat het verhaal ook niet klopt, echter is het zo dat een kind graag terugkeert naar de fantasie, dit omdat de situatie soms te moeilijk of te ingewikkeld is. Ze laten fantasie en werkelijkheid dan makkelijk door elkaar heen lopen. In gesprek met een kind is het belangrijk dat je de tijd neemt om te luisteren, vragen stellen mag maar stel open vragen; fout het is daar zeker donker? Goed; Hoe ziet het er daaruit? Ook de plaats van jou en je kind is belangrijk, ga er even voor zitten en vooral zorg ervoor dat je zoveel mogelijk op gelijke hoogte zit. Wees belangstellend maar dwing je kind niet om antwoorden te geven, kinderen zijn loyaal en zullen dat eerder gewenste antwoorden geven dan antwoorden vanuit hun gevoel.Tips om je kind te helpen bij de communicatie; ∙ Help je kind te begrijpen waar het gesprek voor bedoeld is. Als volwassene ga je er snel vanuit dat een kind wel begrijpt waarom je al die vragen stelt, maar dat is niet zo. ∙ Als je het kind om zijn mening vraagt, vertel er dan bij dat het antwoord niet goed of fout is. ∙ Houd er rekening mee dat een kind heel erg met zijn lichaam communiceert, lichaamstaal is erg belangrijk: let daarop en maak er gebruik van. ∙ Houd rekening met het verschil in lengte tussen jou en het kind. Als je wilt dat een kind luistert, kun je beter zelf staan. Maar als je wilt dat een kind jou iets vertelt, kun je beter gaan zitten: op gelijke ooghoogte of zelfs lager. ∙ De intensiteit van een gesprek over een belangrijk onderwerp is voor een kind vaak niet prettig. Wees erop bedacht dat je kind er juist voor kiest om iets belangrijks te vertellen als jij eigenlijk ergens anders mee bezig bent, autorijden of afwassen, opruimen, Voor het kind is dat een prettige situatie: de volwassene is dan niet zo intens op hem gericht. Je kan dus ook zelf ervoor kiezen om iets met je kind te ondernemen als je zelf iets wilt bespreken, wees er alleen alert op dat je niet steeds weggaat met je kind om te praten want dan heeft dit een averechts effect. ∙ De manier waarop je je vraag stelt aan een kind, kan veel uitmaken voor het slagen van het gesprek. In de meeste gevallen moet je proberen zo min mogelijk vragen te stellen waarop alleen maar 'ja' of 'nee', of 'leuk' of 'stom' geantwoord kan worden. Dus niet: 'Was het leuk op school?', of 'Hoe was het op school', maar bijvoorbeeld: 'Vertel eens wat je gedaan hebt met gym' ∙ Maak een gesprek niet te lang, de spanningsboog bij kinderen is nog niet zo lang. ∙ Aan het eind van een gesprek is het belangrijk on je te realiseren dat een gesprek spanning kan hebben opgeroepen bij het kind, deze spanning kun je door even samen te bewegen weer afbouwen. ∙ Heel belangrijk!! Wil een kind niet praten respecteer dat dan, je mag best zeggen, ik vind het jammer dat je niet wilt praten maar het is goed. Communicatie met kinderen is voor ons volwassenen moeilijk, maar wanneer we energie steken in het begrijpen van een kind, rekening houden met de woord keus en de manier waarop we vragen stellen, kunnen we de communicatie verbeteren, kinderen zullen zich makkelijker openstellen.. Kennen we het gevoel niet allemaal; Had er vroeger maar iemand naar mij geluisterd!! Jij kan het verschil maken.In de praktijk maak ik gebruik van de Story Cubes Ofwel praatdobbelstenen. Met of zonder fantasie, ongeacht leeftijd of niveau.iedereen kan mee doen. De dobbelstenen hebben verschillende afbeeldingen en verdeeld in thema's Je vertelt wat JIJ erin ziet. Een prachtig middel om een contact mee te starten, om met ouders en kinderen tafelgesprekken te stimuleren, samen te werken door samen een verhaal te maken, gespreksvaardigheden te oefenen. Kortom oefenen van communicatie op een leuke manier. onderstaand filmpje illustreerd mooi hoe je op een andere manier kan vertellen wat je bedoeld Wil je thuis communicatie oefenen denk dan een aan het babbelspel, Een spel voor de jongste onder ons om de sociaal-emotionele ontwikkeling te stimuleren. Het spel wordt gespeeld onder begeleiding en is bedoeld voor 2 tot 8 spelers van 4 tot 6 jaar. De rol van de begeleider is bij dit spel van groot belang. Hij kan bijkomende, open vragen stellen om het gesprek te stimuleren maar ook andere kinderen uitnodigen om vragen te stellen aan de speler. Het is geen competitief spel, er zijn geen winnaars en geen verliezers. Iedereen die door dit spel te spelen een stap zet naar een betere communicatie is een winaar. https://www.chronika.nl/c-3576670/super-mama-h-eerlijk-vakantie-3-augustus-2016/ https://www.chronika.nl/c-3576670/super-mama-h-eerlijk-vakantie-3-augustus-2016/ (H) eerlijk vakantie! In deze tijd van vakantie en rondreizende landgenoten voelt het leven anders. Je kunt zo richting de zomervakantie de spanning in de lucht voelen. Kinderen zijn uitgelaten en vinden het spannend want de vakantie begint bijna. Grote reizen hebben ze in het vooruitzicht en vooral gezellig veel tijd om te kunnen doorbrengen met familie. Kortom een tijd om te genieten. Hoe schril is het contrast met onze gezinssituatie waarbij vakantie een tijd is met stress, teleurstelling en bovenal teveel tijd om na te denken. Door mijn werk als docent heb ik een relatief lange zomervakantie. De algemene opinie over docenten en hun vakanties is vaak : “ Zij hebben 6 weken vakantie en hoeven helemaal niks. “ Dit ‘niks’ doen ziet er alleen anders uit in ons gezin dan de meeste mensen denken. Waar ik normaal gesproken even 3 dagen helemaal weg ben uit mijn gezin en alle moeilijkheden die met ons mannetje te maken hebben zit ik er dan frontaal bovenop. Ik zie alles van ons mannetje en mijn mannetje ziet mij en dit is niet altijd een goede combinatie. Daar bovenop is mijn man ook nog 3 weken thuis. Dit snapt ons mannetje niet, hij wordt onrustig en krijgt zoveel ‘buien’ dat je zelf het gevoel hebt gek te worden. Kortom onze vakantie is niet wat je ervan verwacht want uitrusten en even bijtanken is er niet bij. Je moet constant in opperste staat van paraatheid zijn om buien op te vangen, structuur te handhaven en geen onverwachte uitstapjes doen. Ben je een keer enthousiast en doe je dit wel dan heb je nog een aantal dagen en soms zelfs weken’ plezier’ van het gedrag wat erachter weg komt. Ik hoor mensen weleens zeggen “Jullie zijn echt aan vakantie toe” of “Ga er nu eens lekker op uit, dan laat je je mannetje toch even achter”. Het klopt dat wij echt aan vakantie toe zijn maar het klopt niet dat ik mijn mannetje dan even achterlaat. Meenemen is ook geen optie want dan heb je de meest verschrikkelijke weken die je maar kan bedenken. De enige oplossing is dan thuis blijven en dit is ook niet echt een oplossing want je komt niet tot rust. Kortom; er is geen gouden formule waardoor je een fijne vakantie kunt hebben. Onze vuistregel op dit moment is: Wat kan ons mannetje aan en dit doen we. Dit neemt niet weg dat we nog een klein mannetje hebben rondlopen dat nu nog te klein is om vakantietijd te herinneren. Dit dwingt ons echter wel om over een jaar anders te gaan nadenken over de vakantie. Wij vinden namelijk ,als ouders van ons kleine mannetje, dat je niet alleen kunt denken aan wat ons grote mannetje aankan. Het kan en mag niet zo zijn dat hij ‘de dupe’ wordt van de situatie en geen vakanties gaat krijgen alleen omdat zijn broer dit niet aankan. Bovenstaande statement klinkt heel kortdaad en stoer, we staan er ook voor de volle 100% achter, waar het niet dat je hiermee een conflicterend gevoel oproept. Je kunt het niet goed doen voor beide heren, de ene een vakantie geven en dan van de ander verwachten mee te lopen in de pas. Dit is een ‘recipe for disaster’. Aangezien ik in deze lange vakantie toch genoeg tijd heb om te kunnen nadenken heb ik besloten mijn gedachten maar eens over bovenstaand verhaal te laten gaan. Hoe kunnen wij ervoor zorgen dat onze beide mannetjes in vakantietijd overeind blijven staan? Het gouden idee is inmiddels boven komen drijven en we zijn voornemens volgend jaar een caravan aan te schaffen. Ons plan is om ons mannetje te drillen te wennen aan de caravan. Ik gebruik het woord drillen heel bewust omdat ik weet dat dit het gaat zijn, inslijten van een nieuw onderdeel in zijn zeer vaststaande patroon. Dit gaat eerst gepaard met de nodige drama’s en buien maar ik ben ervan overtuigd dat we dit moeten proberen. Opgeven is geen optie want dan doe je bij voorbaat iedereen tekort! Supermama https://www.chronika.nl/c-3633354/emoties/ https://www.chronika.nl/c-3633354/emoties/ https://www.chronika.nl/c-4595899/de-kracht-van-spel/ https://www.chronika.nl/c-4595899/de-kracht-van-spel/ De kracht van spel, Samen met Madelon van samen[op]groeien, werk ik in een gezin, waar ik werk als speltherapeut en Madelon als gezinsbegeleider. Vandaag waren we ook op hetzelfde tijdstip bij dit gezin. En deze kans hebben we met beide handen aangegrepen om een activiteit te doen, waar je meer handen bij nodig bent dan 2. We wilden graag samen met de tweeling (21 maand) en moeder een verf activiteit te doen. Een grote rol behang kwam uit de tas en ook een groot kleed werd op de grond gelegd. Daar maakte het behang op vast en trokken op het behang de kinderen over. Dit ging zoals je misschien kunt voorstellen niet heel makkelijk met een kind van 21 maand, die liggen namelijk niet zo lang stil. Maar samen lukte het om twee mooie omtrekken te krijgen. En toen kwam het leukste, de kinderen waren door moeder uit gekleed en hadden alleen een romper aan. Op het papier stond vingerverf en hier mochten ze mee kliederen. Heerlijk met hun handen en voeten erin en smeren op het papier. Doordat wij (Madelon en ik) zagen dat de kinderen en moeder genoten, was het voor ons al geslaagd. Heerlijk om zo samen te kunnen werken. We hebben voor deze activiteit gekozen omdat dit is een hele mooie manier is om de sensomotorische ontwikkeling te stimuleren. De sensomotorische ontwikkeling is erg belangrijk in het opgroeien en ontwikkelen. Door sensomotorische handelen doet een kind ervaring op over allerlei elementen om hem heen. Wat is sensomotorische ontwikkeling? Sensomotoriek gaat over de interactie tussen je zintuigen (sensoriek) en bewegen (motoriek) Het opdoen van prikkels met de zintuigen, horen, ruiken, voelen, proeven en zien. Motoriek wil zeggen: het vermogen te kunnen bewegen. Deze twee vaardigheden samen zorgen er bijvoorbeeld voor dat je een bal kunt vangen: je ziet de bal aankomen, je steekt je armen uit en vangt de bal. Of: Een kind maakt kennis met druiven. Het gaat voelen aan de structuur, het ruikt eraan en proeft een stukje van de druif. Deze informatie, die via de zintuigen wordt verkregen, wordt opgeslagen in de hersenen. Als het een volgende keer druiven ziet, weet het kind hoe deze aanvoelt, ruikt en smaakt. Jonge kinderen stoppen vaak dingen in hun mond. Ze zijn dan bezig de kenmerken van een voorwerp te verkennen: is het hard, zacht, warm, koud, glad, ruw, etc. Later ervaren ze dat ook met hun handen, en kunnen ze ook zien dat iets van metaal is. Die informatie wordt dan gekoppeld aan de eerdere ervaringen (metaal is hard en koud) en zo kan het kind zich voorstellen hoe iets voelt, proeft, en hoe het klinkt als je het laat vallen.Dit is de integratie van verschillende zintuigelijke prikkels... Waarom is een goede sensomotorische ontwikkeling belangrijk? De sensomotorische ontwikkeling is erg belangrijk voor de totale ontwikkeling van kinderen. Door (senso)motoriek leren kinderen hun eigen lichaam kennen, en via hun eigen lichaam de wereld om hen heen. Een verstoorde (senso)motorische ontwikkeling kan ook problemen in de taal-, rekenontwikkeling en sociaal-emotionele ontwikkeling hebben.Hoe kun jij bij jouw kind de sensomotorische ontwikkeling stimuleren? Activiteiten als spelen met water, zand, modder, voel boekjes, bakjes met rijst of macaroni dragen allemaal bij aan de sensomotorische ontwikkeling. Bellenblazen en deze dan weer proberen op te vangen, spelen met scheerschuim (dit helpt om de eigen handen beter te voelen) of drinken door een rietje (bevordert de rompspieren, waardoor een kind een beter houdingsgevoel krijgt) Liedjes met bewegingen zijn belangrijk, dit prikkelt diverse zintuigen én stimuleert de motoriek! Ook eten is belangrijk. Bied het kind zoveel mogelijk variatie in smaken en texturen aan. Dit is een belangrijke tip voor kinderen van nul tot twee jaar oud. Laat je kind zoveel mogelijk ontdekken, rijk materialen aan en wees samen nieuwsgierig naar de wereld om je heen! Enthousiaste groet, Edith (Chronika) en Madelon (Samen (op)Groeien)